محمدامین شمیدین در سال ١٩١٩ در روستای ارگوش از توابع ناحیه شیروان مزن در شهرستان مرگه‌سور در استان اربیل متولد شد، در سال ٢٠٠٧ درگذشت و در قبرستان ذوالفقار در شهرک حریر دفن شد.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٤٣ به انقلاب دوم بارزان (١٩٤٣- ١٩٤٥) پیوست و در حماسه‌ها و دلاوری‌های انقلاب شرکت کرد و در حین دفاع از میهن مجروح شد. پس از شکست جمهوری دموکراتیک کردستان، وی از آن دسته پیشمرگانی بود که در ١٩ آوریل ١٩٤٧ از راه خواکورک و دشت برازگر به خاک کردستان شمالی و از روستای خواکورک به روستای ارگوش و منطقه هرکی بنه‌ج ساخته بازگشت.
پس از بازگشتشان، ژنرال مصطفی بارزانی در ٦ مه ١٩٤٧ در روستای ارگوش جلسه‌ای با همراهانش برگزار کرد و آن‌ها را در ماندن یا رفتن به سوی اتحاد شوروی مخیر گذاشت، در آنجا تمامی همراهان تصمیم به ادامه راه و رفتن به سوی اتحاد شوروی گرفتند.
در ٢٢ مه ١٩٤٧ ژنرال مصطفی بارزانی را به سوی اتحاد شوروی همراهی کرد و در نبرد گلی کتول (قطور) و نبرد پل ماکو شرکت کرد و پس از سختی و خستگی بسیار، در ١٨ ژوئن ١٩٤٧ از رودخانه ارس که در مرز بین ایران و اتحاد شوروی قرار دارد، به سوی شوروی عبور کرد..
پس از رسیدن به اتحاد شوروی، در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ به همراه تمامی همراهانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در یک اردوگاه سرباز که با سیم خاردار محصور شده بود، نگهداری شدند و توسط گروهی از سربازان محافظت می‌شدند و از نظر غذا، پوشاک و تردد مانند اسرای جنگی با آن‌ها رفتار شد. سپس به دستور دولت شوروی در مناطق آق‌دام، لاچین، آیولاخ و کلبجر در جمهوری آذربایجان تقسیم شدند. در ١٠ دسامبر ١٩٤٧ به اردوگاهی در کنار دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در تاریخ ٢٣ همان ماه به آن‌ها لباس نظامی داده شد و به سرپرستی افسران جمهوری آذربایجان روزانه هشت ساعت آموزش نظامی دیدند. در همان زمان روزانه به مدت چهار ساعت توسط برخی از همراهانشان که سواد داشتند، به آن‌ها زبان کردی آموزش داده می‌شد..
پس از برخورد بد جعفر باقروف با همراهان بارزانی، تصمیم گرفته شد که اردوگاه نظامی در ٢٩ اوت ١٩٤٨ از جمهوری آذربایجان به مجتمع چرچوک در نزدیکی تاشکند پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل شود و در آنجا نیز آموزش نظامی را ادامه دادند.
در مارس ١٩٤٩ به همراه همراهانش به صورت دسته‌جمعی با قطار در میان روستاهای تعاونی اتحاد شوروی توزیع شدند و در مزارع کلخوزها (زمین‌هایی که مردم از دولت اجاره می‌کردند و بعد سهم دولت را می‌دادند) کار می‌کردند.
پس از تلاش بسیار و ارسال چندین نامه توسط ژنرال بارزانی به استالین، سرانجام نامه‌ای به دست استالین رسید که در آن بارزانی از دردسرهای همراهان خود سخن گفته بود و او بلافاصله دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت همراهان بارزانی را صادر کرد و سرانجام تصمیم کمیته بر این شد که همه آن‌ها در شهر وریویسکی جمع شوند، بنابراین محمدامین شمیدین خالد در ماه نوامبر ١٩٥١ به شهر وریویسکی در شوروی رفت..
در سال ١٩٥٨ جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تاسیس شد، محمدامین شمیدین خالد در ١٦ آوریل ١٩٥٩ به همراه همراهانش با کشتی گروزیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت..
پس از بازگشت به میهن در سال ١٩٦١ و آغاز انقلاب، در انقلاب ایلول شرکت کرد.
منبع:١- آرشیو هیئت دایره‌المعارف پارتی دموکرات کردستان.