در پی فروپاشی انقلاب ایلول در مارس 1975، رهبری کرد تصمیم گرفت به مبارزه ادامه دهد و از طریق عملیات‌های پیشمرگه به میدان نبرد بازگردد. اگرچه رهبری انقلابی در تبعید و تحت نظارت ایران بود، این امر همچنین فرصتی برای از سرگیری شعله‌های انقلاب و اعزام نیروهای پیشمرگه به بخش‌های مختلف کردستان فراهم کرد تا ترس و اضطراب را در میان صفوف ارتش عراق ایجاد کند. علاوه بر این، این کار برای نشان دادن این بود که مردم کرد جنایات انجام شده علیه آن‌ها توسط ارتش عراق را فراموش نکرده‌اند.
مبارزات انقلاب کرد شامل بسیاری از عملیات‌های تاکتیکی پیشمرگه در سراسر کردستان بود تا رژیم عراق را از زندگی در آرامش بازدارد و به آن‌ها نشان دهد که کردها همچنان در حال پیشرفت هستند و نیرویی نیستند که بتوان آن‌ها را نادیده گرفت. علاوه بر این، در اواسط 1976، انقلاب مسلحانه از سر گرفته شد و بار دیگر به مردم کرد امید بخشید. این گام یک نقطه‌ی عطف تاریخی در تاریخ کرد بود. به همین دلیل، در طول انقلاب، نیروهای پیشمرگه‌ی کردستان عملیات‌های نظامی متعددی را در مناطق مختلف انجام دادند و خسارات سنگینی به نیروهای مسلح و امنیت رژیم عراق وارد کردند.
منبع:آرشیو دانشنامه‌ی پارت (Kdp)
عملیات‌های شجاعانه‌ی پیشمرگه‌ای که در بالا ذکر شد، بخشی از نبرد شارانش در جاده‌ی اصلی بین شارانش و دشت تخه در منطقه‌ی قلعه سلمانی در ناحیه‌ی سندی است. نیروهای پیشمرگه‌ی کردستان همیشه به دنبال فرصتی برای شکست ارتش عراق بودند. آن فرصت در صبح روز 18 اوت 1976 پیش آمد، یک نیروی ارتش عراق توسط یک نیروی پیشمرگه به کمین افتاد و نتیجه‌ی آن نبردی پرهرج و مرج بود. پس از درگیری، نیروی پیشمرگه‌ی بزرگ توانست خسارات سنگینی به نیروی ارتش عراق وارد کند که شامل کشته شدن 12 سرباز، از جمله یک افسر با درجه‌ی ستوان و دیگری با درجه‌ی ستوان یکم بود. علاوه بر این، چندین عضو بلندپایه‌ی دیگر ارتش عراق کشته شدند. همچنین، پیشمرگه‌ها توانستند چندین سلاح کلاشنیکف را به دست آورند.
اگرچه چنین فعالیت‌هایی از سوی پیشمرگه منجر به آزادسازی منطقه‌ای که پیشمرگه آن را تصرف کرده و در آن باقی مانده باشد نمی‌شود، اما همچنان ضربه‌ای بزرگ به نیروهای ارتش عراق در چارچوب عملیات‌های انقلابی نیروهای پیشمرگه بود. علاوه بر این، این یک تقویت روحیه‌ی برای نیروهای پیشمرگه در برابر دشمن بود و در عین حال پیامی به رژیم منفور عراق بود که انقلاب برای دفاع از حقوق مردم کرد ادامه دارد و هرگز تا زمانی که کردها از دست ظالمان و دیکتاتورها آزاد نشوند، متوقف نخواهد شد.