عزیز توفیق عبدالقادر، در سال ١٩٤٦ در روستای به‌روین از توابع ناحیه بمو در استان حلبچه متولد شد، روستانشین بوده و به کار کشاورزی مشغول بوده است، تا مقطع ابتدایی تحصیل کرده است. متأهل بوده و همسرش عطیه فتاح نام داشته و دارای شش پسر به نام‌های ارکان، ارسلان، سامان، سرکوت، سروت، سرتیپ بوده است.
در سال ١٩٦٢ در دسته تویل از گردان خبات حزب دموکرات کردستان، که در آن زمان قادر حمه‌صالح تاگوزی سرپل آن بوده، به عنوان پیشمرگه پیوست. در چندین نبرد شرکت کرده از جمله نبرد سرتیز، نبرد بمو، نبرد زمناکو، نبرد گلاله، نبرد حاجی عمران، نبرد گرمیان، نبرد هندرین، نبرد دربندیخان، نبرد حلبچه.
در سال ١٩٦٨ درجه سرپلی را در تیپ چهارم گردان ششم بمو از نیروی خبات دریافت کرد، در سال ١٩٧٢ مسئول بخش نظامی گردان ششم بمو از نیروی خبات شد. پس از شکست انقلاب ایلول اسلحه خود را زمین نگذاشت و همراه با هم‌سنگرانش در تیپ تاگوزی به مبارزه پیشمرگایتی خود ادامه داد. در سال ١٩٧٨ درجه سرلقی را در گردان تاگوزی دریافت کرد، که در آن زمان قادر حمه‌صالح تاگوزی فرمانده گردان بوده است، در سال ١٩٨٢ به فرماندهی گردان رسید که وابسته به نیروی سیروان حزب دموکرات کردستان بوده و جلال لاورانی فرمانده آن نیرو بوده است.
در ١٠ سپتامبر ١٩٨٢ عزیز توفیق عبدالقادر و دسته‌ای از هم‌سنگرانش پس از بازگشت از یک عملیات پارتیزانی در داخل شهر حلبچه، در روستای گورگه‌چیای منطقه تاگوزی از توابع استان حلبچه، نیروی بزرگی از جاش‌های مزدور و ارتش رژیم بعث روستا را محاصره کردند، پیشمرگه‌ها با نیروی ارتش درگیر شدند، پس از یک درگیری چند ساعته و به دلیل کمی تعداد پیشمرگه‌ها و کثرت سربازان و جاش‌های رژیم، عزیز توفیق عبدالقادر و هم‌سنگری به نام خالد عز‌م توفیق که برادرزاده خودش بود به صورت زخمی توسط سربازان دستگیر شدند، سپس به دستور اطلاعات عمومی عراق همان شب ١٠ سپتامبر ١٩٨٢ در دروازه گورگه‌چیا تیرباران شده و به شهادت رسیدند.
منبع:- دانشنامه حزب دموکرات کردستان.