پس از شکست انقلاب ایلول در مارس ١٩٧٥ رهبری کرد به ادامه‌ی انقلاب اندیشید، که لازم است با فعالیت پیشمرگه‌ها دوباره به میدان مبارزه بازگردد. اگرچه رهبری انقلاب در آن مدت در وضعیت آوارگی و زیر نظارت کشور ایران به سر می‌برد، اما به هر شکلی که بود زمینه‌ی آن فراهم شد تا انقلاب دوباره آغاز شود و دسته‌ها و نیروهای پیشمرگه را به مناطق و نواحی مختلف کردستان نفوذ دهد تا در گوش رژیم عراق زمزمه کند که انقلاب ادامه دارد و دفاع از حقوق کرد، چشم‌پوشی از آن ممکن نیست.

      پیداست که مبارزه‌ی آن دوره‌ی انقلاب کرد، خود را در بسیاری از فعالیت‌های پیشمرگانه‌ای در اینجا و آنجا می‌دید و دور از جنگ‌های جبهه‌ای بود که به هر دلیلی نگذارند رژیم عراق طعم آسایش را بچشد و در آرامش زندگی کند. بدین ترتیب در اواسط سال ١٩٧٦ انقلاب مسلحانه دوباره آغاز شد و بار دیگر امید و آرزو را به ساکنان کردستان بخشید، این گام یک تحول تاریخی در تاریخ کرد بود. در این راه، نیروی پیشمرگه‌ی کردستان در طول انقلاب فعالیت‌ها و اقدامات نظامی بسیاری را در مناطق مختلف انجام داد و ضربات سنگینی به واحدهای نظامی، امنیتی و مسلح رژیم عراق وارد کرد.   

    فعالیتی که در این چند سطر می‌خواهیم در مورد آن سخن بگوییم، نبرد شرانش در جاده‌ی اصلی میان شرانش و دشت تخی در منطقه‌ی قه‌لا سه‌لمانیێ در ده‌ڤه‌ر سندی است. پیداست که نیروی پیشمرگه‌ی کردستان همواره به دنبال فرصتی بوده که مجال آن را بیابد تا به واحدهای نظامی ارتش عراق ضربه بزند. بدین ترتیب، در صبحگاه ١٨ اوت ١٩٧٦ نیرویی از ارتش عراق در کمین نیرویی از پیشمرگه‌ها افتاد و نبرد سختی میان آنان درگرفت. پس از پایان نبرد، پیشمرگه توانست خسارت سنگینی به آن نیروی ارتش عراق وارد کند که عبارت بود از کشته شدن دوازده سرباز که در میان آنان یک افسر با درجه‌ی نقیب (سروان) و دیگری با درجه‌ی ملازم اول (ستوان یکم) بودند، همچنین یک راننده‌ی خودرو با درجه‌ی عریف (سرجوخه) و چند درجه‌دار دیگر نیز در میان کشته‌شدگان بودند. دستاورد این فعالیت پیشمرگه عبارت بود از تعدادی سلاح کلاشینکف. 

      اگرچه این نوع فعالیت‌های پیشمرگه در حوزه‌ی آزادسازی منطقه‌ای که پیشمرگه آن را تحت کنترل درآورده و در آن باقی مانده باشد قرار نمی‌گیرد، بلکه ضربه‌ای به واحدهای نظامی ارتش در چارچوب فعالیت‌های چریکی انقلاب و روحیه‌ای برای نیروی پیشمرگه در برابر دشمنش بود. در عین حال، پیامی بود برای رژیم وقت عراق که انقلاب برای دفاع از حقوق مردم کردستان ادامه دارد.  

منابع:
  1. غازی عادل گردی: پیشمرگه‌ای در خدمت بارزانی، جلد دوم، چاپ دوم، ترکیه- ٢٠٢١.

  2.  مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه‌ی روکسانا، ٢٠٢١.      

  3. جمال فتح‌الله طیب: جنبش آزادی‌خواهی کرد در کردستان جنوبی ١٩٧٦-١٩٨٠، چاپ اول، چاپخانه‌ی شهاب، اربیل-٢٠١٢.