در طول این درگیری، نیروهای جمهوری کردستان موفق شدند با استفاده از ذخایر محدود خود که عمدتاً شامل سلاح‌های سبک بود، ارتش ایران را محاصره کنند. با دریافت این خبر، نیروهای ایرانی یک نیروی نجات برای نجات تعداد زیادی از سربازان که توسط نیروی جمهوری‌خواه کوچکتر به دام افتاده بودند، اعزام کردند. آنها تقریباً 350 سرباز اضافی از بانه به روستای قلته فرستادند تا به عنوان نیروی کمکی، 500 سرباز اسیر شده را آزاد کنند. با این حال، این تلاش بی‌نتیجه ماند و به شکست ارتش ایران توسط نیروهای پیشمرگ جمهوری که شامل جنگجویانی از نیروی بارزانی بود، منجر شد. پس از تسلیم آنها، پیشمرگه‌ها به پیروزی چشمگیری دست یافتند و دستاوردهای زیادی کسب کردند، و این با توجه به کمبود سلاح و مهمات نیروهای جمهوری در آن زمان، برای آنها خوب بود.
از طریق مشارکت فعال نیروهای پیشمرگ بارزانی در این نبرد و سایر نبردهای گوناگون در کنار نیروی جمهوری کردستان با وجود دوره کوتاه موجودیت آن، اهمیت حضور نیروهای بارزانی در طول دوره حساس جمهوری کردستان بیش از پیش برجسته می‌شود. نیروهای بارزانی با دفاع مؤثر از مناطق محول شده به خود و خودداری از تسلیم در برابر حملات بی‌امان ارتش ایران، قدرت و پایداری خود را نشان دادند. علاوه بر این، شایان ذکر است که پیشمرگه‌های بارزانی تعهد استثنایی خود را به آرمان جمهوری کردستان نشان دادند، حتی در مواجهه با چالش‌های متعدد مانند مسکن نامناسب، بیماری و کمبود مواد غذایی. در مقابل، پیشمرگه‌های ایرانی با مشکلات مشابهی از نظر اسکان، تأمین غذا یا مسائل بهداشتی مواجه نبودند.
منابع:١- هه‌ژار موكریانی، چێشتی مجێور، چاپی سێیه‌م، -، په‌خشانگای ئازادی، ٢٠٠٩.