Cemal Qadir Emîn, ku bi navê Şêx Cemalê Çawtên jî tê naskirin, di sala 1942an de li gundê Çawtênê yê ser bi navçeya Nalparêzê ji dayik bûye û ji malbateke xwedî esl û koka gundî hatiye. Wî xwendina xwe ya seretayî û fêrbûna olî li Nalparêz û Pêncwênê wergirtiye. Di warê pîşeyî de, ew wekî karmendê veguhastinê li navçeya Erbetê xebitiye. Şêx Cemalê Çawtên bi Nefîe Qadir re zewicî bû û xwedî kurekî bi navê Mesûd û sê keçan bi navên Samîre, Munîre û Kelsûm bû.
Di sala 1962an de, ew tevlî fujê têkoşînê yê Şerîf Hacî Mela yê Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK) bû, bi awayekî çalak beşdarî şerên curbicur bû, di nav wan de Dastana Pira Zelmê, Şerê Pêncwênê, Şerê Welsmat û Qelbazeyê, Şerê Kanî Bozayê ya Tazede, Şerê Dola Sûr, Şerê Nalparêzê, Şerê Pira Kelwazê, Şerê Seyîdsadiq, Şerê Derbendîxanê, Şerê Ehmedawa, Şerê Kanî Sêf, Şerê Xurmalê û Çiyayê Şinroyê. Di sala 1963an de, ew di şerên Welsmat û Qelbazeyê de û di sala 1967an de di şerê Dolasûrê de birîndar bû.
Pabendbûna wî ya bêdawî û şiyanên wî yên awarte bûn sedem ku di sala 1964an de bigihîje pileya serçawîş. Piştre, di sala 1968an de, wî serkirdetiya baskê leşkerî yê şaxê Şerîfê Hacî Mela girt ser xwe. Bi naskirina şiyanên wî, ew di sala 1970an de bo pileya fermandarê fujê 7ê yê Parastina Sînor hat bilindkirin. Di dawiyê de, di sala 1974an de, ew gihîşt pileya bilind a fermandarê duyem ê fujê Bamoyê yê Partiya Dêmokrata Kurdistanê (PDK).
Di 4ê Hezîrana 1974an de, Şêx Cemalê Çawtên û komek ji hevalên xwe li ser rêya navbera Silêmanî û Erbetê hatibûn bicihkirin. Wan bi awayekî stratejîk kemînek ji bo karwanekî leşkerî yê rejîma Îraqê danî, ku niyeta wan êrîşkirina ser navçeya Derbendîxanê bû. Mixabin, Şêx Cemalê Çawtên, ligel çend hevalên xwe, di nav wan de Kemal Hawarî, Elî Mazalî û Fettah Sûr, di dema rûbirûbûnên li pey hev de jiyana xwe ji dest dan.
Çavkanî:Arşîva ensîklopediya PDK