Di 8ê Tebaxa 1962an de hêzên Pêşmerge bi serokatiya fermandeyên serbaz Mistefa Nêroyî, Têlî Axa, Elî Şaban, Hacî Bîroxî, Mehmûd Kawanî, Xurşîd Şêre û muqedem Ezîz Akreyî ber bi herêma Xoşnawetî ve dest bi tevgerê kirin. Di bin çavdêriya rasterast a Barzanî de ku baregeha xwe li gundê Xetê yê li Geliyê Balîsanê ava kiribû, diyar e ku Geliyê Balîsanê di vê heyamê de di bin kontrola hêzên Pêşmerge de bû, û di 10ê Tebaxê de Barzanî ferman da fermandeyên Pêşmerge ku êrîşî Geliyê Hêranê bikin ji bo kontrolkirina herêmê, bi taybetî gundê Sipîndare yê li bakurê nahiyeya Hêranê li quntarên çiyayê Horyê, û hemû cihên ku çeteyên girêdayî mirovê kirêgirtî Sabir Axa lê bi cih bûbûn.
Barzanî erkê rêberiya hêzên din ên li gel hêzên xwe ku bi herêmê neşareza bûn, da Mehmûd Kawanî, ji ber ku ew xelkê herêmê bû, ew bi hemû erdnîgariya herêmê agahdar bû, û di saet çara sibê ya 11ê Tebaxa 1962an de, hêzên Pêşmerge êrîşî rabayên gundê Sipîndare kirin, û di nava saetekê de ji şer, piraniya çeteyan berevaniyên xwe ji dest dan û teslîmî hêzên Pêşmerge bûn, tenê du xal li ser bilindahiyên rêyên Aqûban û Hêranê man ku berxwedan li wan berdewam bû, û piştî demekê kurt rabaya girê li ser rêya Aqûbanê teslîm bû.
Hêzeke Pêşmerge bi fermana muqedem Ezîz Akreyî kemînek li ser rêya Hêran – Sipîndare danî ji bo rêgirtin li hatina hêzên piştevanî yên çeteyan bo rizgarkirina rabayên ku rastî êrîşa Pêşmerge hatibûn, û piştî demekê komek ji çeteyan bi hevaltiya Axa Kure kurmamê Sabir Axa kemînek ji bo Pêşmerge danîn ku bû sedema kuştina wî û çar kesên din.
Piştî ku hêzên Pêşmerge zexteke mezin li ser rabayên ku li ber kampanyaya Pêşmerge asê mabûn kirin, di nava nîv saetê de ala spî bilind kirin û teslîmî hêzên Pêşmerge bûn, û gundê Sipîndare bi temamî ket destê hêzên Pêşmerge, û Sabir Axa û zilamên wî êdî nekarîn berevaniyê li xwe bikin lewma cihên xwe hiştin û reviyan, û reviyan û 18 term û 6 birîndar li pey xwe hiştin, û sê endamên Pêşmerge di wî şerî de û kontrolkirina gundê Sipîndare de Şehîd bûne.
Piştî kontrolkirina gundê Sipîndare, biryar hat dayîn ku êrîşî gundê Aqûban û nahiyeya Hêranê bê kirin, ku hêzeke mezin a çete û polîsan lê bi cih bûbûn, di destpêkê de hêzeke Pêşmerge hat erkdarkirin ji bo kontrolkirina herêma Aqûbanê, ya ku dikeve navbera Hêran û Şeqlaweyê, ji bo birîna rêya sereke daku rê li ber gihîştina her alîkariyeke hikûmetê ji Şeqlaweyê bo hêzên wan ên li Hêranê bê girtin, ku Barzanî bi xwe ji nêzîk ve çavdêriya êrîşê dikir.
Hêza ku ji bo kontrolkirina Aqûbanê hatibû erkdarkirin dest bi tevgerê kir û êrîşî xalên ji bo wê hatibûn diyarkirin kir, lê gava gihîşt herêma diyarkirî, hemû çeteyên hikûmeta Îraqê ji gund reviyabûn, û hêzên Pêşmerge Aqûbana Jorîn û Jêrîn û Aqûbana ku li ser rêya sereke ya navbera Şeqlawe-Hêranê ye kontrol kirin, û herêm dorpêç kirin û baregeha xwe li gundê Aqûbanê ava kirin.
Piştî kontrolkirina rêya sereke ya navbera Hêran û Şeqlaweyê ji aliyê Pêşmerge ve, êrîşa li ser nahiyeya Hêranê bi çavdêriya rasterast a rêberê şoreşê Barzanî dest pê kir, hêzên Pêşmerge bi rojan qişleya Hêran û Nazenînê dorpêç kirin ku polîsan xwe spartibûyê û teslîmî Pêşmerge nebûn, serkirdetiya şoreşê dixwest ku plan bêyî rijandina xwînê bi qasî pêkan bi dawî bibe, ji aliyekî din ve hewldanên navbeynkariyê yên ku kesayet û rûspiyên nahiyeyê kirin, bûn sedema teslîmbûna polîsan bo hêzên Pêşmerge bêyî şer, bi hemû çek û cebilxane û milkên xwe ve, û li ser daxwaza wan kesayet û rûspiyan hemû endamên polîs û efser û xwedî pileyên leşkerî bi fermana serkirdetiya şoreşê hatin berdan û vegeriyan cem kes û malbatên xwe, û piraniya wan xelkê herêmê bûn.
Barzanî piştî wê baregeha xwe veguhast Hêranê û hêzên din ên Pêşmerge li gundên Geliyê Xoşnawetî mîna Aqûban, Sipîndare, Kortek, Berke bi cih bûn, û bi serkeftina hêzên Pêşmerge di vê destanê de çiyayê Horyê heta quntarên çiyayê Sefîn li ser rêya ji Hêranê bo Şeqlaweyê ya ku jê re Geliyê Hêranê tê gotin, bi temamî ket destê hêzên Pêşmerge, û cihên xwe li dijî hikûmeta Îraqê girtin.
Piştî ji destdana herêmên berfireh li herêma Xoşnawetî, ji bo hikûmeta Îraqê tu rê nemabû ji bilî topbarankirina herêmê bi awayekî zêde bi top û hawan û balafirên şer li Şeqlawe û lûtkeya çiyayê Sefîn, û di encama vê topbarankirinê de di 15ê Tebaxa 1962an de fermandeyê Pêşmerge Mehmûd Kawanî û sê Pêşmergeyên din Şehîd bûne.
Çavkanî:1- Mesûd Barzanî, Barzanî û bizûtnewey rizgarîxwazî Kurd, bergî sêyem, beşî yekem, Şoreşî Eylûl 1961-1975, çapî yekem, 2004.
2- Hacî Mîrxan Dolemerî, Geran bedway dadperwerîda, bergî yekem, çapî dudwem, 2021.
3- Xurşîd Şêre, Xebat û xwên, bîrewerîyekanî salanî xebatî pêşmergayetî, çapî sêyem, (Hewlêr- 2015).
4- Xazî Adil Gerdî, Pêşmergeyek le xizmet rîbazî Barzanîda Hecî Bîroxî, bergî yekem çapî dudwem, (Turkiya- 2021).
5- Şewket Mela Îsmaîl Hesen, Rojane le mêjûy şoreşî Eylûl, çapî yekem, (Hewlêr- 2007).
6- Arî Kerîm, Çend lapereyekî zindû le şoreşî Eylûlda, (Çapxaney Xebat- Dihok- 1999).