Şişar, Bîtwên bölgesinde, Makok Dağı ve Seruçawa nahiyesine yakın, yüksek ve stratejik bir dağdır. Dağın dikliği ve yüksekliği, herhangi bir askeri gücün oradan tüm bölgeyi kontrol etmesine ve Seruçawa-Balîsan yolunu gözlemlemesine olanak tanımaktadır.

Irak Ordusu'nun Kêwereş, Makok ve Hori dağlarında ilerleyememesinin ardından, bölgenin tamamını kontrol altına almak için 1974 Eylül ayı ortalarında Şişar Dağı'nı ele geçirmeyi planladı. Bununla şunları hedefliyordu: Peşmerge mevzilerine ve siperlerine baskı uygulamak, özellikle bölgedeki Hori güçlerini bir taraftan kuşatmak. Ayrıca Peşmerge güçleri Şişar ve Makok dağları arasından geçemiyordu; Irak Ordusu'nun Bîtwên ve Balîsan bölgeleri arasındaki Peşmerge güçlerine baskısı arttı ve Irak Ordusu topçularının menzili eskisinden daha uzun hale geldi. 

Peşmerge İkinci Ordusu Komutanı Reşîd Sindî, Sefîn, Erbil Ovası ve Bîtwên güçlerine Balîsan vadisindeki savunma hatlarını güçlendirme ve Erbil Ovası güçlerinin bir kısmının Peşder'deki Kawa gücüyle koordinasyon ve işbirliği yapması emrini verdi. 

Irak Ordusu'nun İkinci Tümeni, Şişar Dağı'na saldırmak için bir tank taburu, zırhlı tugay (16), hava kuvvetleri ve paralı askerlerden (Caşlar) oluşan tüm askeri birimleriyle hazırdı.

Savunma siperlerinde mevzilenen Peşmerge güçleri, Birinci Bölük Komutanı Muhammed Sabir, İkinci Bölük Komutanı Ömer Sultan ve Üçüncü Bölük Komutanı Sadık Muhammed Emin liderliğindeki Sefîn güçlerinin Üçüncü Alayı'ndan oluşuyordu. 

Irak Ordusu saldırısı, Peşmerge'nin direnişini kırmak ve moralini düşürerek askerlerinin dağa kolayca çıkmasını sağlamak amacıyla Peşmerge siperlerinin ve mevzilerinin yoğun topçu ateşi altına alınmasıyla başladı.

 

Bombardıman durduktan sonra ordu piyade gücü Peşmerge siperlerine ve mevzilerine baskın düzenledi. Peşmerge güçleri onları bekliyordu ve savunma mevzilerinde yerlerini almışlardı. Güç Peşmerge mevzilerine yaklaştığında, kahraman Peşmergeler onlara karşı koydu ve ordunun saldırısını püskürttü; bu durum birçok askerlerinin öldürülmesine yol açtı ve saldıran askerler ölülerini arkalarında bırakarak kaçtılar. Irak Ordusu'nun yoğun topçu ateşi sonucu üç Peşmerge şehit düştü ve birçok kişi yaralandı.

Irak Ordusu o dönem boyunca Peşmerge güçlerini bombalamaya devam etti, ancak dağın kontrolünü sağlayamadı. Eylül Devrimi 1975 yılında, Irak Ordusu'nun Eylül ayı sonunda Şişar Dağı'nı ele geçirmedeki başarısızlığının ardından saldırı yönünü değiştirdi. Ravanduz cephesindeki güçlerinin yükünü hafifletmek ve Peşmerge güçlerinin bir kısmını Ravanduz'dan Bîtwên bölgesine kaydırarak Peşmerge'nin savaş cephesindeki baskısını azaltıp kendi güçlerinin o bölgeden ilerlemesini sağlamak amacıyla Dola Reqa bölgesine bir dizi saldırı düzenledi. Buna rağmen Sefîn, Erbil Ovası, Bîtwên ve (4) Zozik Alayı güçleri orduyu durdurarak ilerlemesini engelledi ve sonunda saldırısını püskürttü.             

Kaynaklar:   

  1. Mesut Barzani: Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Cilt 3, Bölüm 2, Eylül Devrimi 1961-1975, Birinci Baskı - Erbil, 2004.

  2. Senger İbrahim Xoşnav: Eylül Devrimi'nin Askeri Olayları 1970-1975, Birinci Baskı, Erbil, 2022.

  3. Xurşid Şêre: Mücadele ve Kan, Peşmergelik Yıllarının Anıları, Hacı Haşim Matbaası, Üçüncü Baskı, Erbil – 2015.

  4. Seyid Kake: Bir Peşmergenin Anıları, Kültür Bakanlığı Matbaası, Birinci Baskı, Erbil – 1997.