1949 yılının Ocak ayının 6'ünde Irak'ta Nuri Said kabinesi göreve başladı. Bu kabine sıkıyönetim ilan ederek tüm partilere ve gizli ve ulusal örgütlere darbe indirdi; Kürdistan Demokrat Partisi de bu darbelerden nasibini aldı. Hamza Abdullah Kürdistan Demokrat Partisi'nin Süleymaniye'deki sekreteri tutuklandı ve Bağdat'a götürüldü. Dr. Cafer Muhammed Kerim Kürdistan Demokrat Partisi Siyasi Büro üyesinin Irak vatandaşlığı elinden alındı ve İran'a sürgün edildi, İbrahim Ahmed Süleymaniye Bölge Komitesi sorumlusu ve Bağdat Bölge Komitesi sorumlusu Ömer Mustafa iki yıl hapis cezasına çarptırıldı, Reşid Abdulqadir Kürdistan Demokrat Partisi Merkez Komitesi üyesine üç yıl hapis cezası verildi, ayrıca Avni Yusuf Kürdistan Demokrat Partisi Merkez Komitesi üyesine bir buçuk yıl hapis cezası verildi. Partinin diğer aktif üyelerinden bir kısmı, örneğin Nuri Ahmed Taha, Salih Dilan, Hilmi Ali Şerif ve Gafur Reşid Darâğa tutuklandı ve hüküm giydi. Merkez Komitesi üyelerinden bir kısmı ise, örneğin Salih Yusufi ve Reşid Bajalan istifa etti, bu nedenle örgütlenmelerde gevşeme meydana geldi.
Bu durumda, 1950 yılının başında partinin bir grup üyesi, örneğin Ali Abdullah (Siyasi Büro üyesi), Bekir Hacı İsmail,، Abdulkerim Tevfik,، Muhammedemin Maruf ve Ömer Habib Abdullah, Kake Ziyad Koye (Parti Başkan Yardımcısı) gözetiminde, geçici bir merkez komitesi oluşturmaya, partiyi yeniden düzenlemeye ve partinin genel kongresinin yolunu açmaya çalıştılar. Ancak bu komite görevlerini yerine getiremedi. O dönemde Bağdat Bölge Komitesi daha aktifti, bu yüzden Koye toplantısının kararlarını onaylamadı ve doğrudan genel kongrenin düzenlenmesini talep etti. Ancak kongre yerine partinin genel konferansı düzenlendi.
Konferansın düzenlenmesiSüleymaniye, Bağdat, Halepçe, Kerkük, Musul ve Koye temsilcilerinin katılımıyla, ayrıca Ali Abdullah ve Avni Yusuf gibi iki liderlik üyesinin katılımıyla, 1950 yılının başında konferans Bağdat şehrinde çalışmalarına başladı. Bu konferansta zayıf bir geçici liderlik oluşturuldu, bunlar şunlardı: Ali Abdullah,، Avni Yusuf,، Ali Hamdi,، Salih Rüşdi Tahir,، Mustafa Kerim Gafur,، Muhammed Musa Sadık Feyli ve Nuri Muhammed Emin.
Yeni geçici liderlikte Ali Abdullah dışındakilerin çoğu çalışma kapasitesine sahip değildi. Salih Rüşdi ve Mustafa Kerim partiden ayrıldılar, Muhammed Sadık hala ortaokul öğrencisiydi, Nuri Muhammedemin ise istifa etti. Bu nedenle bu konferans da hedeflerine ulaşamadı.
Kaynaklar:- Habib Muhammed Kerim, Tarîhu'l-Hizbi'd-Dîmukrati'l-Kürdistânî - el-Irak (fî mahattâtin reîsiyyeti) 1946 - 1993, (Duhok - Matbaatu Xebat - 1998m).
- Kürdistan Demokrat Partisi Tarihi, Kongre ve Konferans (Program ve İçtüzük), Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti, Birinci Cilt, (Erbil - Roxana Matbaası - 2021).
- Celal Talabani'nin (Pirot) mektubu: Lider General Mustafa Barzani ve sevgili arkadaşı Mirhac Ahmed'e, (5/10/1955 - Pekin), Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931-1958, Birinci Cilt, (Erbil - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2004z), Belge no: 7.
- Salah Reşid, Mam Celal - Gençlikten Cumhurbaşkanlığı Sarayı'na Bir Ömür Hikayesi, (Süleymaniye - Kardo Matbaası - 2017).