Biyografi

Hüseyin İbrahim, 1910 yılında Erbil ilinin Mergesor ilçesine bağlı Barzan nahiyesinin Davidka köyünde dünyaya geldi. Sovyetler Birliği'ne gitmeden önce evliydi, eşinin adı Gül'dü ve Amina adında bir kızları vardı. Hüseyin İbrahim, Sovyetler Birliği'nde okudu ve ziraat bölümünden enstitü diploması aldı. Yine Sovyetler Birliği'nde Vera İbrahim Osman ile evlendi ve 1956 doğumlu İbrahim adında bir oğulları oldu. 1983 yılında, Irak hükümeti tarafından gerçekleştirilen Barzanilerin Enfal operasyonunda, Kushtapa yerleşkesinde İbrahim Hüseyin adındaki oğlu kayboldu. Hem Kürtçe hem de Rusça biliyordu. 1986 yılında Kushtapa yerleşkesinde hayatını kaybetti ve orada defnedildi.

Mücadele Hayatı

1943 yılında İkinci Barzan Devrimi saflarına katıldı. 1943 yılının Kasım ayının 10 günü Mazni polis karakolunun ele geçirilmesine katıldı. 1945 yılının Ağustos ayının 19 günü, Irak askeri örfi mahkemesinin emriyle tüm taşınır ve taşınmaz mallarına el konuldu. İkinci Barzan Devrimi'nin başarısızlığından sonra 1945 yılının Ekim ayının 11 günü Doğu Kürdistan'a geçti. 1946 yılının Mart ayının 31 günü, Mahabad'daki Kürdistan Demokratik Cumhuriyeti ordusuna bağlı Barzan kuvvetlerinde peşmergelik yaptı ve Kürdistan Demokratik Cumhuriyeti'ndeki Sakız cephesi savaşlarına katıldı. Kürdistan Cumhuriyeti'nin Mahabad'da yıkılmasından ve Barzani'nin Doğu Kürdistan'dan Güney Kürdistan'a dönüşünden sonra, 1947 yılının Nisan ayının 19 günü (Hıvark ve Barazgir ovası yoluyla) Kuzey Kürdistan topraklarından geçerek Şirvan ve Mizuri bölgesine dönen peşmergeler arasındaydı.

Döndükten sonra, General Mustafa Barzani 1947 yılının Mayıs ayının 6 günü Ergoş köyünde yoldaşlarıyla bir toplantı yaptı ve onları kalmak ya da Sovyetler Birliği'ne gitmek konusunda serbest bıraktı. Orada tüm yoldaşları yollarına devam etmeye ve Sovyetler Birliği'ne gitmeye karar verdiler. 1947 yılının Mayıs ayının 23 günü, General Mustafa Barzani ile birlikte Sovyetler Birliği'ne doğru yola çıktı. Geli Kotur ve Mako Köprüsü savaşlarına katıldı. Büyük zorluklar ve yorgunluklardan sonra, 1947 yılının Haziran ayının 18 günü, İran ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırda bulunan Aras Nehri üzerinden Sovyetler Birliği'ne geçti.

Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 1947 yılının Haziran ayının 19 günü, tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde dikenli tellerle çevrili üstü açık bir alanda kırk gün boyunca tutuldular. Bir grup asker tarafından gözetim altında tutuldular ve yiyecek, giyecek ve hareket serbestisi açısından savaş esiri muamelesi gördüler. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'ndeki Ağdam, Laçın, Ayolah ve Kelbecer bölgelerine dağıtıldılar. 1947 yılının Aralık ayının 10 günü, Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledildiler. 23 gününde kendilerine askeri kıyafetler verildi ve Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim aldılar. Aynı zamanda, okuma yazma bilen bazı yoldaşları tarafından günde dört saat Kürtçe dil eğitimi verildi.

Cafer Bağırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, askeri kampın 1948 yılının Ağustos ayının 29 günü Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık yerleşkesine taşınmasına karar verildi ve orada askeri eğitime devam ettiler.

1949 yılının Mart ayında yoldaşlarıyla birlikte gruplar halinde trenle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine dağıtıldılar ve kolhoz tarlalarında (halkın devletten kiraladığı ve daha sonra devlete payını verdiği araziler) çalıştılar.

Büyük bir çaba ve General Mustafa Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektuptan sonra, sonunda Stalin'in eline bir mektup ulaştı. Bu mektupta Barzani yoldaşlarının çektiği sıkıntıları anlatıyordu. O da hemen Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak üzere bir komisyon kurulması talimatını verdi. Komisyonun kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde oldu. Bu nedenle, adı geçen kişi 1951 yılının Kasım ayında Sovyetler Birliği'ndeki Vriviski şehrine gitti.

Irak'taki 1958 Temmuz 14 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 1959 yılının Şubat ayının 25 günü, yasanın üçüncü ve yedinci maddeleri, onuncu maddenin (a) bendi ve 1959 tarihli 19 sayılı değiştirilmiş yasanın (11) maddesinin uygulanması temelinde, kendisi ve yoldaşları genel aftan yararlandılar.

1958 yılında Abdülkerim Kasım başkanlığında Irak Cumhuriyeti kuruldu. Adı geçen kişi, 1959 yılının Nisan ayının 16 günü yoldaşlarıyla birlikte Grozni gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a döndü. 

 1961 yılında Eylül Devrimi'ne katıldı ve savaşlarında yer aldı. Eylül Devrimi'nin başarısızlığından sonra 1976 yılında Irak hükümeti tarafından Güney Irak'a sürüldü ve Divaniye iline yerleştirildi. 1981 yılında Kushtapa yerleşkesine nakledildi.

Kaynaklar:
  1. Kürdistan Demokratik Partisi Ansiklopedisi arşivi.
    Hamid Gerdi, Puxteyi Mêjûname (Tarih Özeti), Birinci Baskı, (Erbil - Aras Yayıncılık - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2004).
  2. Haydar Faruk El-Samarrai, Ziya Cafer ve Irak'taki Siyasi ve Ekonomik Rolü, (Londra – Darulhikme - 2016).
  3. Ömer Faruki, Serdar Dana: Merhum Molla Mustafa Barzani'nin Hayatı ve Mücadeleleri, İkinci Baskı, (Erbil - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2002).
  4. Abdurrahman Mella Habib Ebubekir, 1931-1991 Arasında Barzan Aşireti, Birinci Baskı, (Erbil - Kültür Bakanlığı Matbaası - 2001).
  5. Karwan Muhammed Mecid, Mahabad'dan Sovyetler'e Barzaniler, Birinci Baskı, (Süleymaniye - Peywend Matbaası - 2011).
  6. Şehit Komutan Heso Mirxan Jojoki'nin hatıralarından, Barzani ile 62 Gün: Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne Gidişi, Birinci Baskı (Erbil - Kültür Matbaası - 1997).
  7. Lays Abdülmuhsin Cevad El-Zübeydi, Irak'ta 14 Temmuz 1958 Devrimi, (Bağdat - Darulreşid Yayınları - 1979).
  8. Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931-1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).
  9.