Kanyelinca, Şêrwan Mezin'in doğusunda yer alan, Mêrgasor-Şêrwan Mezin ana yoluna 2 km uzaklıkta bulunan, Bakurê Kurdistan'ın Helaniye ve Bêrox köyleriyle sınır komşusu olan, idari açıdan Mêrgasor ilçesine bağlı Goretû nahiyesine bağlı bir Barzan bölgesi köyüdür([1]), bu köy de Kürdistan'ın tüm köyleri gibi 1979 yılında Baas hükümeti tarafından yıkılmış ve sakinleri Diyana, Herîr, Behrke ve Quştepe'deki zorunlu toplu konut alanlarına yerleştirilmişlerdir. Devrim ve direniş konusunda köylüler, Kürdistan'ın birbirini izleyen devrimlerine aktif bir şekilde katılmışlar ve Ehmed Mistê, Sako Kanyelincî adıyla da tanınan Salih Elî Mihemed gibi ünlü devrimciler ve daha birçok kişi yetiştirmişlerdir([2]).

Başlangıcından sonra Gulan Devrimi ve Kürdistan Demokrat Partisi'nin (PDK) 10 Kasım 1979 tarihinde Rojhilatê Kurdistan'da gerçekleştirilen dokuzuncu kongresinden sonra ([3]), Kürdistan Demokrat Partisi'nin (PDK) 9. kongresinin kararlarından biri, Kürdistan'daki farklı bölgelerde Peşmerge faaliyetlerini organize etmeye ve gerçekleştirmeye başlamak üzere Kürdistan'a Peşmerge güçleri göndermekti. Barzan bölgesi, Kürdistan Demokrat Partisi'nin (PDK) ikinci şubesinin sağ koluna bağlı bölgelerden biriydi; çünkü ikinci şubenin sınırları sağ ve sol olmak üzere iki ana kol üzerinde bölünmüştü, sağ kolun görevi Barzan bölgesi ve çevresiydi. Dr. Seîd Barzanî'nin gözetiminde, Hacî Mîrxan Dolemerî, Mela Omer, Milazim Nîhad ve Tariq Mewlûd'dan oluşan bir komitenin yardımıyla görevlendirilmişti. Bu Peşmerge gücü, bölgeye gelişinin başlangıcında Biradost Dağları'nda bir mağarada bir merkez kurdu ve bir miktar gıda ve ihtiyaç malzemesi depoladı. Başlangıçta bölgedeki askeri karargahlar, kontrol noktaları ve ana yolları korumak için zikzak şeklinde düzenlenmiş ve mayınlanmış olan kontrol noktaları hakkında bilgi toplamaya başladılar([4]).

Barzan Gücü Peşmergelerinin bir dizi faaliyetinden biri, Kanyelinca'daki Rebaya ve hükümetin askeri karargahlarına yönelik saldırıydı. Bölgedeki askeri karargahlara yönelik saldırının harita ve planı çizildikten sonra, 21 Kasım 1983 tarihinde bu plan uygulandı. Peşmerge, belirlenen sürede üs ve karargahlarına saldırdıktan sonra kısa sürede buraları ele geçirip onlara büyük zayiat verdirmeyi başardılar. Hükümet güçlerine ulaşan kayıpların yanı sıra, Peşmergelerin o bölgede bulunması ve Baas'ın askeri üs, merkez ve karargahlarına yönelik saldırıların devam etmesi ve bölgedeki faaliyetlerin yankı uyandırmasından korkuyorlardı. Ancak o destanda Peşmerge güçleri de zayiat verdi ve o savaşta Salih Omer, Enwer Xerdinî ve Zubêr Haris Mamîskî isimli 3 Peşmerge şehit düştü([5]).

Kaynak:

  1. Haşim Şêrwanî, Barzan Bölgesi, Coğrafya, Tarih ve Kültür, 1. Baskı, Kültür Bakanlığı Matbaası, Erbil, 2008.

  2. Hacî Mîrxan Dolemerî, Adalet Arayışı, Cilt 2, İkinci Baskı, Kürdistan – 2021.

  3. Mesûd Barzanî, Barzanî ve Kürt Özgürlük Hareketi, Cilt 4, 1975-1990 Gulan Devrimi, Bölüm 2, 1. Baskı, Ruksana Matbaası, 2021.

  4. Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti, Kürdistan Demokrat Partisi Tarihi – Kongre ve Konferanslar (Program ve İç Tüzük) Cilt 1, birinci baskı, Rojhelat matbaası, 2021.

[1]- Haşim Şêrwanî, Barzan Bölgesi, Coğrafya, Tarih ve Kültür, 1. Baskı, Kültür Bakanlığı Matbaası, Erbil, 2008, s. 26.

[2]- Haşim Şêrwanî, Aynı Kaynak, s. 246.

[3]- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Heyeti, Kürdistan Demokrat Partisi Tarihi – Kongre ve Konferanslar (Program ve İç Tüzük) Cilt 1, birinci baskı, Rojhelat matbaası, 2021, s. 369.

[4]- Hacî Mîrxan Dolemerî, Adalet Arayışı, Cilt 2, İkinci Baskı, Kürdistan – 2021, s. 252.

[5]- Mesûd Barzanî, Barzanî ve Kürt Özgürlük Hareketi, Cilt 4, 1975-1990 Gulan Devrimi, Bölüm 2, 1. Baskı, Ruksana Matbaası, 2021, s. 61.