Peşmerge'nin eylemlerinin devamlılığı nedeniyle Baas rejiminin askeri, silahlı ve güvenlik güçleri her zaman sıkıntı içindeydiler. Eğer sadece Nisan 1986 ayını örnek alırsak, düzinelerce eylem gerçekleştirilmiş ve hükümet güçlerine büyük can ve mal kaybı verilmiştir. Bu, devrimin başarılı bir planıydı; partizan mücadelesi eylemlerin devamlılığını, karşı tarafa darbe vurmayı ve saflarına korku salmayı ifade ediyordu. Bu süreklilik doğrultusunda, Kürdistan Demokrat Partisi Zaho İlçe Komitesi, Ocak 1986 ayında ilçe üyelerini ve örgüt sorumlularını, o ay içinde Baas rejimi güçlerine bir darbe indirmek amacıyla bir eylem gerçekleştirmeye çağırdı. Çünkü o dönemde Peşmerge gücü, parti örgütlenmesi çerçevesinde kol (lik), ilçe (navçe) ve örgüt (rêkxıraw) olarak düzenlenmişti. 

 Eylemin başlangıcı, 10-15 kişilik bir Peşmerge müfrezesinin ve saldırı yolunu mayınlardan temizlemek için mayın kaldırma konusunda uzman birkaç Peşmerge'nin oluşturulmasıyla oldu; çünkü Irak ordusu karakolları korumak için etraflarını mayınlamıştı. Eylem başladı; Peşmerge gücü, hükümet güçlerinin karakollarını belirlemek ve üzerlerine saldırı düzenlemek için bilgi toplamak amacıyla Guli'den Batifa'ya kadar bir devriye gezmekle görevlendirildi. Peşmerge gücü 16 Ocak 1986 tarihinde bölgedeki köy ve kasabalarda harekete geçti. Bir dizi bilgi topladılar; bunlardan biri, Zırêze virajlarının yukarısında paralı askerlere (caş) ait iki karakolun bulunmasıydı. Geceleyin karakollardan birini boşaltıyorlar, hepsi tek bir karakolda toplanıyor ve gündüzleri tekrar yerlerine dönüyorlardı. Burası eylemi gerçekleştirmek için uygun bir yerdi. Peşmergeler boşalttıkları karakola gittiler, ardından Şikêra adındaki diğer karakola yaklaştılar. (30 - 40) tepe başı karla kaplı olmasına rağmen hiçbir mayına rastlamadılar. Karakol baskını için tüm noktaları belirlediler, ardından geri dönüp Peşmerge gücüne hazırlıkların tamamlandığına ve artık harekete geçme zamanının geldiğine dair haber gönderdiler. 

 Eyleme katılan örgütler şunlardı: (Şehit Muhammed Salih, Şehit Muhammed Mahmud, Şehit Meho Gewda, Şingar) örgütleri ile Zaho İlçe Komitesi'ne bağlı bir müfreze. Saldırı planı, eylemin denetiminin Said Boseli'ye emanet edilmesi, saldırı sorumluluğunun Osman Kasım'a verilmesi şeklinde belirlendi. RPG ile vurulacak beş nokta belirlendi ve her taraf kendi açısından karakolu vuracaktı. Sıfır saati 12:30 olarak belirlendi, böylece ilk saldırı gerçekleşecekti. 20 ila 30 Peşmerge, Ebu Bro'nun denetiminde hazırlandı ve 57 mm'lik bir havan ile boşaltılan karakola yerleştirildiler; destek gücü olarak, saldırı sırasında herhangi bir sorun çıkarsa oradan saldırıya destek vereceklerdi. Diğer taraftan 10 ila 15 Peşmerge de, Irak ordusuna bağlı herhangi bir gücün eylem yerine saldırma niyeti olması durumunda onları engellemek için bir yerde hazırlandı. 

 19 Ocak 1986 tarihinde Peşmerge gücü belirlenen görevi yerine getirmek için harekete geçti. İşler tasarlandığı gibi yürütüldü, belirlenen zamandan önce tüm Peşmergeler yerlerine ulaştı ve komut beklediler. Saat 12:30'de eylem sorumlusu Osman Kasım, RPG ekiplerine harekete geçmeleri için komut verdi. Her beş noktadan RPG ateşi, karanlık geceyi parlak bir gündüze çevirdi. Yaklaşık (20 - 30) dakika boyunca savaş bu şekilde devam etti, ancak karakolun direnişi giderek zayıflıyordu. Ardından saldırının ikinci aşaması başladı; bir grup Peşmerge karakol duvarına kadar ulaştı, onların ardından başka bir grup da aynı şekilde karakol duvarının dibine ulaştı. Direniş karakolda tamamen bitene kadar el bombaları ve silahlarıyla saldırdılar. Ölenler oldu, diğerleri ise kuzey tarafından kaçıp karakolu terk ettiler. Peşmergeler karakola girdi, kontrolü ele geçirdi ve zafer işareti olarak havaya birkaç el ateş ettiler. Ardından malzemeleri topladılar ve ateşe verdiler. 

 Önemli görevlerini tamamladıktan ve 5 kalaşnikof tüfek, bir (RPG), bir telsiz cihazı, 3 sandık kalaşnikof mermisi, 30 el bombası, 50 kalaşnikof şarjörü olan ganimetleri topladıktan sonra geri çekilme kararı aldılar ve orayı terk ettiler. Belirtmek gerekir ki bu eylemde Peşmerge gücü hiçbir kayıp vermedi. Paralı askerlerin kaybı ise bahsedilen ganimetlerin yanı sıra, iki cenazeleri de Peşmerge gücünün eline geçti. 

Kaynaklar:

  1. Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi, Dördüncü Cilt, 1975-1990 Gulan Devrimi, İkinci Bölüm, Birinci Basım, Ruksana Matbaası, 2021.

  2. Muhammed Murad, Xebata Çiya, Gulan Devrimi'nin (176-1989) yılları arasındaki anı ve serüvenleri, Kürdistan Matbaası – Zaho, 2007. 

  3. Gazi Adil Gerdi, Barzani yolunun hizmetinde bir Peşmerge, Haci Biroxi, İkinci Cilt, İkinci Basım, Türkiye - 2021.