افسر و سیاستمدار، عزت عبدالعزیز عبداللطیف محمود کتانی، در سال ١٩٣٩ عضو جمعیت «دارکەر» و عضو حزب «هیوا» بوده است، در سال ١٩٤٤ از سوی دولت عراق به عنوان افسر رابط با قیام دوم بارزان در منطقه بلی تعیین شده است، از شرکت‌کنندگان در قیام دوم بارزان (١٩٤٣-١٩٤٥) است، در سال ١٩٤٥ در هیئت مؤسس «کمیته آزادی» (لێژنه‌ی ئازادی) بوده، همان سال مسئول جبهه دفاعی قیام دوم بارزان در جبهه غربی (آمیدی) بوده است، در سال ١٩٤٦ از شرکت‌کنندگان در جمهوری دموکراتیک کردستان در شهر مهاباد با درجه سرهنگ (عقید رکن) بوده، همان سال عضو هیئت مؤسس حزب دموکرات کرد ( حزب دموکرات کردستان).
زندگینامهعزت عبدالعزیز، در سال ١٩١٢ در شهر آمیدی متعلق به استان موصل آن زمان و دهوک کنونی متولد شده است، تحصیلات ابتدایی و دبیرستان خود را در شهر آمیدی به پایان رسانده و در سال ١٩٣٥ به دانشکده افسری بغداد رفته و با درجه ستوان دوم (ملازم) به تحصیل پایان داده است، در سال ١٩٤٣ با درجه سرگرد ارکان (رائد رکن) از دانشکده فرماندهی و ستاد در بخش توپخانه فارغ‌التحصیل شده است، در بخش توپخانه پادگان‌های بغداد و موصل خدمت کرده است، سال ١٩٣٩ در جمعیت «دارکەر» بوده و پس از تأسیس، به صفوف حزب «هیوا» پیوسته و از اعضای فعال آن در دهوک و موصل بوده است.
کارنامه مبارزاتیدر سال ١٩٤٤ از سوی دولت پادشاهی عراق و در حین مذاکره با قیام دوم بارزان به عنوان افسر رابط در منطقه بلی تعیین شده است، همان سال به صفوف انقلابیون قیام دوم بارزان می‌پیوندد، ١٩٤٥ در هیئت مؤسس «کمیته آزادی» به ریاست مصطفی بارزانی (١٩٠٣-١٩٧٩) بوده است، اوایل ماه مارس سال ١٩٤٥ در جلسه کمیته آزادی، عزت عبدالعزیز به فرماندهی جبهه دفاعی غرب و آمیدی تعیین می‌شود، آوریل ١٩٤٥ عضو کمیته گفتگو با دولت پادشاهی عراق و مقامات انگلیسی (بریتانیا) در عراق بوده است، ٣٠ آوریل ١٩٤٥ کمیته آزادی بنا به درخواست دولت پادشاهی عراق برای دوری از درگیری و جنگ تصمیم به بازگشت وی به ارتش عراق گرفت، در ٧ مه همان سال و پس از بازگشت به ارتش پادشاهی عراق، به دلیل شرکت در قیام به دادگاه نظامی ارجاع شد اما توانست خود را نجات دهد و بار دیگر به بارزان بازگشت و در ١٩ اوت ١٩٤٥ دادگاه نظامی به دلیل شرکت در قیام دوم بارزان، در یک محاکمه غیابی حکم مصادره تمام اموال منقول و غیرمنقول و اعدام برای وی صادر کرد.
در ١١ اکتبر ١٩٤٥ پس از پایان قیام دوم بارزان آواره شرق کردستان شد، با تصمیم رهبری و پس از تأسیس جمهوری دموکراتیک در شرق کردستان در شهر مهاباد درجه وی به سرهنگ (عقید رکن) ارتقا یافت، از شرکت‌کنندگان در جنگ دفاع از جمهوری کردستان تا زمان بازگشت به عراق در ١٥ آوریل ١٩٤٧ بود و پس از سقوط جمهوری دموکراتیک کردستان در مرز «گادر» خود را تسلیم دولت عراق کرد، ابتدا به همراه ٣ نفر از همرزمان دیگرش به شهر اربیل و سپس به زندان مرکزی بغداد منتقل شد و در یک دادگاه ساختگی همان حکم پیشین را برایش صادر کردند و با وجود اینکه بسیاری از شخصیت‌های کرد در کردستان برای تغییر و تخفیف این حکم به بغداد روی آوردند اما سودی نداشت و یک روز پس از فرار مصطفی بارزانی و رسیدن او به خاک اتحاد شوروی، در میان زندان بغداد و در برابر دیدگان زندانیان کرد با سر دادن شعار و سرودهای ملی‌گرایانه کرد به سوی چوبه دار رفت و در ١٩ ژوئن ١٩٤٧ اعدام شد، پیکرش به محل زادگاهش منتقل و در کانی سجی نزدیک آمیدی به خاک سپرده شد، فایق بی‌کس (١٩٠٥-١٩٤٨) شاعر کرد برای یادبود هر چهار افسر کرد، اشعار ملی‌گرایانه کرد سرود، شاعر بزرگ کرد توفیق (١٨٦٧-١٩٥٠) شعر «کاسته نوی» را سرود، خبر اعدام وی در رادیو بغداد منتشر شد، آن روز به عنوان روز شهیدان نام‌گذاری شده است.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.