پس از پایان مذاکرات میان رهبری انقلاب ایلول و دولت عراق، دولت عراق از بندها و موادی که در توافقنامه آمده بود عقب‌نشینی کرد و جنگ را بار دیگر بر کردستان تحمیل نمود. امور توسعه یافت و وخیم‌تر شد تا جایی که وارد مرحله رویارویی‌های نظامی شد؛ در آوریل سال ١٩٧٤ حملات ارتش عراق به کردستان آغاز گشت. حملات پس از آن آغاز شد که ارتش تمام توان نظامی خود شامل سربازان و صدها تانک مدرن، به همراه انواع سلاح‌های هوایی را با هدف سرکوب انقلاب بسیج کرد.
نیروهای پیشمرگه کردستان پیش از آغاز نبرد، مجموعه‌ای از اقدامات را در واکنش، آمادگی و مقابله با حمله احتمالی ارتش عراق انجام دادند؛ از جمله گردان سوم - سوردش وابسته به نیروی رزگاری، که این گردان پادگان سوسه را که مقر یک واحد نظامی ارتش عراق بود، محاصره کرد. دولت عراق در مه ١٩٧٤ تلاش کرد محاصره پیشمرگه بر این پادگان را بشکند و ارتش از سلیمانیه و دوکان به سمت منطقه حرکت کرد. نیروهای پیشمرگه متشکل از گردان سوم وابسته به نیروهای رزگاری به فرماندهی انور ازور بودند و طرحی برای مقابله با حمله ارتش عراق در جاده سلیمانیه و دوکان ریختند.
گروهان کویخا سمایل تلان مواضع خود را گرفت و در روستای کانی‌خان سنگر گرفت، و گروهان عبدالله حاج رشید در تاسلوجه مستقر شد، اما گروهان عمر حمه علی در حالت آماده‌باش در روستای کلوانان قرار گرفت. مقر فرماندهی گردان در روستای خری زیوی بود و در مورد گروهان حمه‌تال حاج قادربک، آنها در آمادگی کامل برای دفع حمله در روستای خری زیوی بودند.
ارتش عراق از سلیمانیه حرکت کرد و حمله را آغاز نمود، گروهان عبدالله حاج رشید که در تاسلوجه سنگر گرفته بود با آن مقابله کرد و درگیری‌های خونینی بین طرفین رخ داد. نیروهای پیشمرگه توانستند خسارات سنگینی به صفوف سربازان ارتش عراق وارد کنند، اما پیشمرگه‌ها به دلیل حجم عظیم نیروها از سربازان و تانک‌ها و به دلیل تعداد کم پیشمرگه‌ها در مقایسه با تعداد سربازان، نتوانستند برای مدت طولانی مقاومت کنند، به‌ویژه پس از شهادت فرمانده گروهان عبدالله حاج رشید و فرمانده دسته شیخ جعفر کولیجیی. نیروهای پیشمرگه از موقعیت عقب‌نشینی کردند و ارتش عراق پیشروی خود را با هدف قرار دادن پادگان سوسه ادامه داد.
پس از آنکه ارتش عراق خطوط دفاعی نیروهای پیشمرگه در تاسلوجه را با پشتیبانی تانک‌ها و مزدورها (جاش‌ها) پشت سر گذاشت و پیشروی خود به سمت پادگان سوسه را ادامه داد، تصور می‌کرد که هیچ خط دفاعی پیشمرگه‌ای پیش رو ندارد، اما هنگامی که نیروهای پیشمرگه در فاصله (٦) کیلومتری پادگان سوسه، حمله‌ای را علیه ارتش انجام دادند، غافلگیر شد. آنها توانستند دو تانک را با استفاده از سلاح (آرپی‌جی) منهدم کنند و تعدادی از سربازان و جاش‌ها را بکشند. نیروهای پیشمرگه اجازه ندادند ارتش به پادگان تحت محاصره برسد، اما پس از شهادت دو تن از همرزمانشان به نام‌های (ابراهیم کانی شیطان و رحیم قامیش) و زخمی شدن فرمانده گردان، برای اینکه پیکر شهدا در میدان نبرد باقی نماند و به دست ارتش نیفتد و برای انتقال آنها به مواضع عقب، نیروهای پیشمرگه عقب‌نشینی کردند و بدین ترتیب راه برای ارتش عراق جهت شکستن محاصره پادگان سوسه باز شد.
منابع:-
سنگر ابراهیم خوشناو: رویدادهای نظامی انقلاب ایلول ١٩٧٠-١٩٧٥، چاپ اول، انتشارات دانشفر، اربیل، ٢٠٢٢.
-
شوکت ملا اسماعیل حسن: روزهایی در تاریخ انقلاب ایلول، ١٩٦١-١٩٧٥، انتشارات وزارت آموزش، اربیل – ٢٠٠٧.
-
کاروان جوهر محمد: ادریس بارزانی ١٩٤٤- ١٩٨٧ زندگی و نقش سیاسی و نظامی در جنبش آزادی‌خواهی کرد، انتشارات هیوی، اربیل، ٢٠١٩.