وهاب علی رحمان جوانمیر، سال ١٩٦٣ در روستای سره‌قه‌یسه‌ری وابسته به ناحیه بیاره منطقه هورامان متولد شد، روستایی بود و به کار دامداری مشغول بود، تا مقطع ابتدایی تحصیل کرد.
سال ١٩٨٢ به پیشمرگه سازمان عبابئیله وابسته به کمیته منطقه حلبچه حزب دموکرات کردستان پیوست، حمه‌تقی مسئول سازمان بود و مقرشان در کره‌جال و وشکه‌ناوی منطقه هورامان بود، در دوران پیشمرگایتی دو بار زخمی شد، سال ١٩٨٤ در جنگ احمدآوا، سال ١٩٨٥ در کمین ارتش رژیم بعث در دشت شارزور.
سال ١٩٨٥ درجه فرماندهی گردان را دریافت کرد و به گردان فیروز بیاره‌ای وابسته به نیروی هورامان حزب دموکرات کردستان منتقل شد، سال ١٩٩١ در خیزش مردمی مردم کردستان، در آزادسازی منطقه هورامان، شهرستان پنجوین و نالپاریز، دشت شارزور، شهر حلبچه، شهرستان دربندیخان، ناحیه عربت، شهر سلیمانیه، شهر کرکوک مشارکت کرد.
سال ١٩٩١ در بازپس‌گیری پادگان خالد در شهر کرکوک پس از ورود به پادگان گرفتار کمین ارتش رژیم بعث می‌شوند، وهاب علی رحمان و شش تن از همرزمانش به شهادت رسیدند و پیکرهایشان به جا ماند، همرزمان شهیدش عبارت بودند از ملازم جوانمیر، هیوا حمه‌علی مشهور به دکتر هیوا، سردار محمد مشهور به سردار بلخه‌ای، شهید وریا، شهید عابد همچنین احمد بلخه‌ای و هورامان عثمان به شدت زخمی شدند، وهاب علی رحمان یکی از آن شهدایی است که مزارش نامعلوم است.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.