احمد ملا سوار در سال ١٩٦٢ به انقلاب ایلول پیوست و در نیروی عمرآغای دولەمەری پیشمرگه شد. همراه با یک نیروی ویژه وابسته به بارزانی فقید به منطقه سوران رفت. در سال ١٩٧٤ هنگام آغاز مجدد جنگ میان حکومت عراق و انقلاب کرد، به عنوان فرمانده گروهان در جبهه جنگ سپیلک تعیین شد. پس از شکست انقلاب ایلول در سال ١٩٧٥ در روستای ملاسوار ماند. در سال ١٩٨٠ دوباره به صفوف نیروی پیشمرگه بازگشت و در روستای حەیات فرمانده دسته متحرک بود. در ٣١ مه ١٩٨١ هنگام کمین گذاشتن برای ارتش عراق به شدت زخمی شد و به ایران منتقل گشت. پس از بهبودی دوباره به صفوف نیروی پیشمرگه بازگشت و به عنوان جانشین دکتر سعید نادر تعیین شد.
در سال ١٩٨٧ به عنوان مسئول سازمان کاروخ تعیین شد. در سال ١٩٨٨ پس از عملیات بدنام انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان به شرق کردستان رفت. در سال ١٩٨٩ به عنوان مسئول محافظان دفتر سیاسی در راژان تعیین شد. در سال ١٩٩١ طبق برنامه تدوین شده توسط حزب دمکرات کردستان و جبهه کردستانی درباره قیام، همراه با جناب نچیروان بارزانی در قیام شهر سلیمانیه شرکت کرد. سال ١٩٩٢ به نیروی بارزان بازگشت و به عنوان فرمانده نیرو تعیین شد. سال ١٩٩٣ وظیفه فرماندهی گردان سه لشکر ویژه به او سپرده شد. سال ١٩٩٤ همراه با گردانش وظیفه محافظت از دفتر رئیس به او سپرده شد. در سال ١٩٩٥ در جنگ دفاع از مشروعیت در دشت اربیل زخمی شد.
احمد ملا سوار در جنگ‌های سری آکره، بری نزار، بلێ، بارزان، جنگ پیرفات، جنگ‌های منطقه بالکایەتی، جنگ کاروخ، سپیلک و جنگ‌های مێرگەسور، گۆڕەتوو و باوە شرکت کرده است. در سال ٢٠٠٩ به بیماری سرطان مبتلا شد. در کنگره ١٣ سال ٢٠١٠ توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی فقید به او اعطا شد. در ٤ آوریل ٢٠١٢ بر اثر بیماری درگذشت.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دمکرات کردستان.