جمال علی رشید معروف به جمال ملا علی در ١٠ آوریل ١٩٥٠ در روستای وله‌سِمت در دامنه کوه سفین از توابع شهرستان سیدصادق متولد شد. او روستایی بود و به کشاورزی اشتغال داشت، مقطع ابتدایی را به پایان رساند و پس از شکست انقلاب ایلول به ایران پناه برد و در شهر مریوان ساکن شد.
او در سال ١٩٦٤ به عنوان کادر در سازمان سورین وابسته به کمیته محلی دربندیخان در حوزه شاخه چهارم حزب دموکرات کردستان مشغول به کار شد و علی شاوس در آن زمان مسئول این سازمان بود. در ١ آوریل ١٩٧٦ به صفوف پیشمرگان در نیروهای سورین حزب دموکرات کردستان پیوست، زمانی که ملا عمر بانی بنوک فرماندهی این نیروها را بر عهده داشت.
او در نبردهای شیرمر در سال ١٩٧٩، نبرد ریشین در سال ١٩٨٠، نبرد بیسلمین در سال ١٩٨٠، نبرد قلعه‌دیزه در سال ١٩٨١ و عملیات‌های جنگ چریکی در دشت شارزور، که برجسته‌ترین آن‌ها آتش زدن مرکز پلیس سیدصادق با سلاح آر‌پی‌جی در سال ١٩٧٩ بود، شرکت کرد.
جمال ملا علی در طول مبارزاتش در صفوف پیشمرگان دو بار مجروح شد؛ در سال ١٩٧٩ در درگیری با سربازان رژیم بعثی در نبرد شیرمر مجروح شد و ترکش توپخانه دوربرد به صورتش اصابت کرد و در سال ١٩٨١ در مواجهه با سربازان رژیم بعثی از ناحیه بازوی راست هدف گلوله قرار گرفت و بدین ترتیب در طول مبارزاتش در صفوف پیشمرگان دو بار زخمی شد.
او در سال ١٩٧٦ به مقام فرماندهی واحد (آمر مفرزه) منصوب شد و در اوایل سال ١٩٨١ به فرماندهی تیپ پنجم از نیروهای سورین رسید. در ژوئن ١٩٨١ نیز به سمت فرماندهی نیروهای سورین وابسته به حزب دموکرات کردستان منصوب گردید.
در ٢٠ اوت ١٩٨١، واحدی متشکل از جمال ملا علی و تعدادی از پیشمرگان از مقر سیامیوه در دامنه سورین به سمت دشت شارزور با مأموریت انجام شناسایی و عملیات جنگ چریکی حرکت کردند، اما در ٢٣ اوت ١٩٨١ در نزدیکی روستای ناوگردان در دشت شارزور در کمینی که توسط نیرویی از اتحادیه میهنی کردستان گذاشته شده بود، گرفتار شدند. پس از درگیری و تبادل آتش بین طرفین، جمال ملا علی و تعدادی از همرزمانش به نام‌های جبار محمد شریف، احمد بانیشاری، جبار حاج شریف و صالح خاله به شهادت رسیدند.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان