پس از چهار سال آتش‌بس در سایه توافق‌نامه ١١ مارس ١٩٧٠ میان رهبری انقلاب ایلول و حکومت بعث، مذاکرات در آوریل ١٩٧٤ به بن‌بست رسید. بعث به پیمان‌های خود پشت کرد و حملات خود به کردستان را از سر گرفت. بعث در آوریل ١٩٧٢ پیمان دوستی و همکاری با اتحاد جماهیر شوروی امضا کرد و نیروهای خود را با مدرن‌ترین تسلیحات دریافتی از شوروی مجهز نمود، از جمله هواپیماهای توپولف-٢٢(TU22) و سوخو و میگ، و همچنین ٢٥ عراده توپ از عیارهای ١٢٠ میلی‌متری و ١٥٢ میلی‌متری، موشک‌های سام و تانک‌های تی-٦٢. افزون بر این، با ملی شدن نفت در سال ١٩٧٢، بخش اقتصادی حکومت همگام با بخش نظامی رونق یافت و رژیم همواره در اندیشه نابودی انقلاب کردستان بود.
هنگامی که ارتش عراق به کردستان حمله کرد، به نیروی سفین دستور داده شد تا از کوه سفین دفاع کند تا مانع از پیشروی ارتش از آن محور شود، با وجود اینکه پیش از آغاز نبرد، برخی از پایگاه‌های ارتش در کوه مستقر بودند. فرمانده نیروی دشت اربیل به یکی از هنگ‌های تحت فرمان خود دستور داد تا خط دفاعی کوه سفین را به فرماندهی سید کاکا و دو گروهان از این هنگ به فرماندهی مام حمد امین و عارف ابوزید تقویت کند. این نیروی پیشمرگه به همراه یک توپ ١٠٦ میلی‌متری و یک قبضه دوشکا از کوه بالا رفتند. این نیروها سه بار به پایگاه‌های ارتش حمله کردند اما به دلیل حملات هوایی جنگنده‌ها، آتش توپخانه ارتش، سرمای شدید و انباشت برف در برخی نقاط کوه، در این ماموریت موفق نشدند.
پس از مدتی از اعزام این هنگ پیشمرگه، فارس باوه، فرمانده نیروهای دشت اربیل، متوجه شد که توان مقابله با تانک‌ها و زره‌پوش‌های ارتش عراق را در مناطق نیمه‌دشتی ندارد؛ بنابراین تصمیم گرفت کل نیروهای خود را به کوه سفین منتقل کند، زیرا می‌دانست حکومت قصد تصرف این کوه را دارد.
ارتش عراق در ژوئن ١٩٧٤ حمله سنگینی را به کوه سفین آغاز کرد و یک گروهان از نیروهای پیشمرگه به فرماندهی فارس باوه به کوه اوکرد اعزام شد و هنگ سید کاکا مسئولیت حفاظت از خط دفاعی کانی سمایل در پشت بخش هیران را بر عهده داشت. پس از روزها حملات متوالی و پایداری پیشمرگه‌ها، نیروهای سفین شکست خوردند و ارتش کوه را تصرف کرد. با شکست جناح خط دفاعی، حملات حکومت به کوه آوکرد شدت گرفت و با وجود دفاع قهرمانانه، گروهان نایف باوه متحمل ١٤ شهید و ٢٠ مجروح شد. پس از کنترل کوه سفین، نیروهای پیشمرگه به روستای کونفلوسه در پشت کوه هوری عقبنشینی کردند. از سوی دیگر، نیروهای پیشمرگه‌ای که بیش از یک ماه در حال نبرد بودند، از روستاهای سوسی، سماقولی کرتک و سمقولی دره کوه بنباوی به کوه سفین عقبنشینی کردند. نبردهای خونینی در مراحل مختلف از کوه دیدوان تا کوه سفین که بیش از 50 کیلومتر با آن فاصله دارد در جریان بود و تلفات و مجروحان بسیاری بر جای گذاشت. خستگی مفرط نیروهای پیشمرگه را فرسوده کرده بود و توان دفاعی ضعیف بود و نیروی هوایی حکومت روزانه و به شدت مواضع پیشمرگه‌ها را بمباران می‌کرد، از این رو تصمیم به عقبنشینی گرفته شد.
پس از عقبنشینی نیروهای پیشمرگه به کوه هوری، ارتش عراق به حمله و پیشروی خود برای تصرف منطقه ادامه داد و جنگ بار دیگر در نزدیکی کوه یادشده شعله‌ور شد. در آغاز، برخی از نیروها که به دلیل عقبنشینی اول روحیه خود را باخته بودند، مواضع خود را دوباره ترک کردند، اما نیرویی از پیشمرگه‌ها به فرماندهی سید کاکه مانع پیشروی ارتش عراق شد و خسارات سنگینی به آن وارد کرد. بدین ترتیب کوه هوری تا زمان شکست انقلاب در سال ١٩٧٥ در دست پیشمرگه‌ها باقی ماند.
منابع:١- عومەر عوسمان، ژیانى کوردێک، بەرگى یەکەم و دووەم، چاپخانەى موکریان، چاپى دووەم، (هەولێر- ٢٠٠٨).
٢- مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنەوەى ڕزگاریخوازی کورد، بەرگی سێیەم، بەشی دووەم، شۆڕسی ئەیلوول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپى یەکەم، (هەولێر- ٢٠٠٤).
٣- سەید کاکە، بیرەوەرى پێشمەرگەیەک، چاپى یەکەم، (چاپخانەى وەزارەتى ڕۆشنبیرى- هەولێر- ١٩٩٧).
٤- سه‌نگه‌ر ئيبراهيم خۆشناو، ڕووداوه سه‌ربازيه‌كانى شۆڕشى ئه‌يلوول ١٩٧٠-١٩٧٥، چاپى يه‌كه‌م، (هه‌ولێر- ٢٠٢٢).
٥- خوڕشید شێرە، خەبات و خوێن، بیرەوەریەکانى ساڵانى پێشمەرگایەتى، (چاپخانەى حاجى هاشم- چاپى سێیەم، هەولێر- ٢٠١٥).
٦- کاروان جوهر محمد، ئیدریس بارزانى ١٩٤٤- ١٩٨٧ ژیان و ڕۆلى سیاسیى و سەربازى لە بزوتنەوەى ڕزگاریخوازى کورددا، (چاپخانەى هێڤی- هەولێر- ٢٠١٩).