سال ١٩٨٧ در بیشتر مناطق کردستان جنوبی، دامنه فعالیت و عملیات پیشمرگه علیه پایگاه‌ها، مراکز و تمام مکان‌هایی که با سنگرهای نظامی و مسلحانه نیروهای عراقی احاطه شده بودند، به اندازه‌ای گسترش یافت که حتی مراکز نظامی دولت عراق را به طور مداوم در وضعیت آماده‌باش قرار داده بود([1])، اگرچه در زمان‌ها و مکان‌های مختلف، ارتش و نیروهای مزدور و تمام نیروهای عراقی به مناطقی که تحت نفوذ پیشمرگه قرار داشت حمله می‌کردند، اما حملات و عملیات‌های نظامی حکومت تاثیر چندانی بر متوقف کردن فعالیتهای پیشمرگه نداشت، بلکه برعکس، فعالیت‌ها روز به روز رو به افزایش بود([2])،
به همین منظور در سال ١٩٨٧ در مقر شاخه (١) حزب دموکرات کردستان در کوماته منطقه بادینان جلسه‌ای با حضور مسئولان پیشمرگه برگزار شد. در آن جلسه، نیرویی از پیشمرگه زیر نظر ملازم محمد و معاونش زیوه، به همراه مسئولان دیگر دسته‌ها و گروه‌های پیشمرگه تشکیل شد تا از طریق حمله به سنگرها، پایگاه‌ها و مراکز نظامی و مسلحانه، ضربه‌ای به نیروهای نظامی وارد کنند. پس از آنکه این نیروی پیشمرگه به محدوده فعالیت خود بازگشتند، گفت‌وگو و تبادل نظر درباره انجام عملیات و تعیین مکان آن صورت گرفت و برای این بار، یکی از پستهای نظامی ارتش عراق در مقابل شهرک شیلادزی بر روی آوا زێ تعیین شد([3])، بدیهی است که هدف حکومت از استقرار چنین نقاط نظامی در آن مکان‌ها، تسلط بر منطقه و جلوگیری از تردد پیشمرگه‌ها بود.
نیروی پیشمرگه نقشه و برنامه خود را برای اجرای ماموریت محوله طراحی کرد، ساعت صفر برای حمله تعیین شد. آن شب که برای ضربه زدن به نقطه نظامی مشخص شده بود، در زمان و مکان تعیین‌شده اجرا گردید. به محض اینکه عملیات حمله پیشمرگه آغاز شد، در مدت بسیار کوتاهی توانستند پست نظامی را تصرف کنند. تمام سربازانی که در پست در حال انجام وظیفه بودند همگی کشته شدند و تمامی سلاح‌های آن‌ها که از نوع کلاشینکف بود به غنیمت گرفته شد. پس از انجام ماموریت و اهمیت آن، پیشمرگه‌ها محل را ترک کرده و بدون تلفات به مقر شاخه در کوماته بازگشتند([4]).
شایان ذکر است تمام این نوع فعالیت‌هایی که توسط نیروی پیشمرگه انجام می‌شد، پیامی برای مقامات بعث بود که انقلاب کرد از دستیابی به حقوق دموکراتیک خود که سال‌هاست در راه آن می‌جنگد و قربانی می‌دهد، دست برنمی‌دارد.
منابع:١-مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، ٢٠٢١.
٢-محمد مراد: خبات چیا، خاطرات و رویدادهای انقلاب گولان در میان سال‌های (١٧٦-١٩٨٩)، چاپخانه کوردستان – زاخو، ٢٠٠٧.
٣-شیمال زیباری: برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، چاپخانه روژههلات، هولیر – ٢٠١٥.
[1] - مسعود بارزانی: بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد چهارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، بخش دوم، چاپ اول، چاپخانه روکسانا، ٢٠٢١، ص ٦٥-٨٧.
[2] - شیمال زیباری، برخی حقایق پنهان در انقلاب گولان، چاپ اول، چاپخانه روژههلات، هولیر – ٢٠١٥، ص ٣٥٤-٣٧٤.
[3] - محمد مراد، خبات چیا، خاطرات و رویدادهای انقلاب گولان در میان سال‌های (١٩٧٦-١٩٨٩)، چاپخانه کوردستان – زاخو، ٢٠٠٧، ص ١١٧.
[4] - محمد مراد: همان منبع، ص ١١٧.