سال 1975 دوران تاریکی را در تاریخ کردستان رقم زد، زیرا هم انقلاب و هم امید به آزادی به طور کامل در هم شکسته شد. شکست بر میدان‌های نبرد و قلب تمامی کردها سایه افکنده بود و جایی برای امید باقی نگذاشته بود. پیشمرگه‌های بی‌شماری که به انقلاب وفادار بودند، آواره شده و سرگردان گشتند که موجب رنجی عظیم شد[1].

با این حال، در اواسط 1976، رهبری انقلابی خود را سازماندهی مجدد کرد و انقلاب مسلحانه دیگری را علیه مخالفان خود و کسانی که تسلیم طرح بین‌المللی شده بودند، آغاز نمود که به انقلاب ایلول معروف است[2]. این امر امید را در میان انقلابیون زنده کرد و منجر به افزایش فعالیت‌های پیشمرگه در سراسر کردستان جنوبی شد. انقلاب گولان، که شامل نبردها و داستان‌های متعددی بود، شاهد آن بود که پیشمرگه‌ها ضربات مهمی به مواضع، پایگاه‌های نظامی و نهادهای مختلف وارد کردند. یکی از برجسته‌ترین و تاریخی‌ترین داستان‌ها در سوابق پیشمرگه، شرح نبرد کانی سِف و چومراسی در کوه قوچا است که در جاده میان سیدصادق و پنجوین در اکتبر 20، 1980 رخ داد. در این نبرد، نیرویی از پیشمرگه‌ها که به سلاح‌های سبک مجهز بودند، با یک نیروی به شدت مسلح ارتش عراق روبرو شدند. علی‌رغم پشتیبانی اضافی که دولت عراق از طریق فرود بالگرد فراهم کرد، پیشمرگه‌ها تزلزل‌ناپذیر ماندند و بی‌وقفه جنگیدند تا اینکه دشمن را با موفقیت عقب راندند. در نتیجه، تعداد قابل توجهی از سربازان عراقی کشته شدند و بسیاری دیگر مجروح گشتند. نتیجه نبرد به مرگ تعداد زیادی از سربازان عراقی و مجروح شدن بسیاری دیگر انجامید. در میان کسانی که توسط پیشمرگه اسیر شدند، احمد اسماعیل عقیلی، ستوان هوانوردی بود[3].

با این حال، آنچه حقیقتاً دلسردکننده است و سایه‌ای از شرم بر مبارزه شرافتمندانه و فداکاری‌های انجام شده برای آرمانی مقدس می‌افکند، رفتار نامناسب و تفرقه‌افکنانه‌ای است که در پی این جنگ و پیروزی پیشمرگه‌ها بر ارتش عراق مشاهده شد. به شکلی غیرمنتظره، گروهی وابسته به اتحادیه میهنی کردستان (KNU) در نزدیکی کانی منگاوا پدیدار شد و حمله‌ای غافلگیرانه از پشت سر به نیروهای پیشمرگه انجام داد. در پی یک درگیری شدید و خونین، دو پیشمرگه شجاع، محمد وردوالا و آزاد شیخ قادر، به شکلی تراژیک جان باختند[4].

منبع:
  1. جه‌مال فه‌تحوڵله‌ ته‌یب: بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد له‌ باشوری كوردستان 1976-1980، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی شه‌هاب، هه‌ولێر-2012.
  2. غازی عادل گه‌ردی: پێشمه‌رگه‌یه‌ك له‌ خزمه‌ت بارزانیدا، به‌رگی دووه‌م، چاپی دووه‌م، توركیا- 2021.
  3. مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، 1975-1990 شۆڕشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021.

[1] جه‌مال فه‌تحوڵله‌ ته‌یب: بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد له‌ باشوری كوردستان 1976-1980، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی شه‌هاب، هه‌ولێر-2012، ل35.

[2] غازی عادل گه‌ردی: پێشمه‌رگه‌یه‌ك له‌ خزمه‌ت بارزانیدا، به‌رگی دووه‌م، چاپی دووه‌م، توركیا- 2021، ل46.

[3] مه‌سعود بارزانی: بارزانی و بزوتنه‌وه‌ی ڕزگاریخوازی كورد، به‌رگی چواره‌م، 1975-1990 شۆرشی گوڵان، به‌شی دووه‌م، چاپی یه‌كه‌م، چاپخانه‌ی ڕوكسانا، 2021، ل53. 

[4] مه‌سعود بارزانی: هه‌مان سه‌رچاوه‌، ل53.