در دورانی که دولت ایران توانست با حمله به جمهوری کردستان بار دیگر کنترل آن منطقه را به دست بگیرد، ملا مصطفی بارزانی و نیروهایش قصد داشتند از خاک ایران خارج شوند و برای بار دیگر به مناطق خود در کردستان عراق بازگردند، اما این بازگشت بدون مشکل و دردسر نبود و در آن مسیر با چندین نبرد و خطر مواجه شدند. یکی از آن نبردها که در آن زمان میان بارزانی‌ها و نیروی ارتش ایران رخ داد، نبرد گوجار بود.
ملا مصطفی بارزانی در ١١ مارس ١٩٤٧ به سوی مناطق شمالی حرکت می‌کند تا راه بازگشت به سرزمین خود را امتحان کند و همچنین با سران قبایل آن منطقه دیدار داشته باشد. به همین دلیل در روستای انبی در خانه نوری بیگ بگ‌زاده با سران قبایل منطقه دیدار می‌کند. در آن زمان توسط جاسوسی به نام هه‌ویرکو خبر این نشست به ارومیه می‌رسد که سرلشکر همایونی در آنجا حضور داشت، بنابراین ارتش ایران به آن منطقه می‌آید و در شب ١٣ بر ١٤ مارس ١٩٤٧ روستای گوجار را محاصره می‌کند. در آن رویداد مصطفی بارزانی تعداد کمی از نیروهایش همراه او بودند که افرادی مانند سرهنگ بکر عبدالکریم حویزی و محمد حسین هرکی از سران قبایل هرکی و ماموستا محمد وردی به همراه ١٣ نفر از پیشمرگه‌های بارزانی بودند. وقتی بارزانی از آن محاصره آگاه می‌شود به سمت برده‌سور می‌روند و از خود دفاع می‌کنند و برای روز بعد که تیراندازی متوقف می‌شود به درون روستای کویی می‌روند و می‌بینند کسی در آن روستا نمانده است، پس از مدتی آگاه می‌شوند که از بگ‌زاده‌ها چهار نفر کشته شده‌اند که یکی از آن‌ها هه‌ویرکو بود که خبر حضور مصطفی بارزانی و همراهانش در روستای گوجار را به سرلشکر همایونی رسانده بود. از میان بارزانی‌ها نیز دو نفر شهید می‌شوند که حاجی محمد هوستانی و شوال شندو شانه‌دری بودند و سه پیشمرگه دیگر که عبارت بودند از حه‌سو میرخان خردنی و حالی محمد خالانی و مصطفی رشو لیلوکی زخمی می‌شوند.
روز بعد بگ‌زاده‌ها به همراه نیروی ایران و 3 تانک و هواپیما به بارزانی‌ها حمله می‌کنند و همچنین از ارومیه نیز نیرویی می‌آمد تا راه را بر بارزانی‌ها در دره بندی ببندد. وقتی بارزانی متوجه این امر می‌شود، در مکان‌های استراتژیک خطوط دفاعی قدرتمندی در مناطق بری زر و ارتفاعات هه‌وره‌س و که‌وی زر ایجاد می‌کند. دلیل این کار به خاطر حفاظت از این مکان‌ها بود، چرا که تنها راه برای نجات بارزانی‌ها از حملات ارتش ایران بود، زیرا تمام خانواده‌های بارزانی در آن مناطق بودند.
منابع:
١- مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد، جلد اول 1931-1958، اربیل، چاپخانه وزارت آموزش و پرورش، 2012.
٢- سرهنگ بکر عبدالکریم حویزی، سفری به جمهوری مهاباد، اربیل، مؤسسه چاپ و نشر آراس، چاپ دوم، 2001.