در 1943، هنگامی که ملا مصطفی بارزانی از سلیمانیه به بارزان بازگشت، کاکو ملا علی مرگه‌سوری به نیروهای انقلابی پیوست و سلاح به دست گرفت. به دلیل مهارت‌ها و شجاعت استثنایی‌اش، به عنوان فرمانده منصوب شد. او فعالانه در چندین نبرد مهم از جمله نبرد روستای بستر در دامنه‌های کوه پیران در منطقه مرگه‌سور، نبرد میدان موریک، و نبردهای بله، بارزان و کوه پیرس در منطقه عقره شرکت کرد.
در اکتبر 11، 1945، به دنبال شکست دومین انقلاب بارزان، کاکو ملا علی به همراه خانواده‌اش به کردستان شرقی نقل مکان کرد. در مارس 31، 1946، او به نیروهای بارزانی ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد پیوست و در نبردهای جبهه سقز، به ویژه نبرد مشهور قراوا در ساروچاوه، مشارکت داشت. با این حال، در فوریه 2، 1947، پس از سقوط جمهوری، او به شدت مجروح شد و جراحت سنگینی به پای راستش وارد آمد و چشم چپ خود را از دست داد. به دلیل شدت جراحات، او نتوانست بارزانی و همرزمانش را تا اتحاد جماهیر شوروی همراهی کند. در عوض، او به همراه شیخ احمد بارزانی و خانواده‌اش به کردستان جنوبی بازگشت. معلولیتش او را از دستگیری توسط دولت عراق نجات داد.
پس از بهبود از جراحات، کاکو ملا علی به رشته‌کوه‌های برادوست نقل مکان کرد و تا سال 1958 به صورت مخفیانه زندگی کرد. در این مدت، او به حمایت روستاییان محلی وابسته بود که برایش غذا فراهم می‌کردند، در حالی که او در زمستان‌های سخت در غارها پناه می‌گرفت. در 1958، به دنبال بازگشت بارزانی به عراق از اتحاد جماهیر شوروی و آغاز انقلاب ایلول، کاکو ملا علی دوباره به نیروهای پیشمرگه، در کنار حمدامین میرخان مرگه‌سوری، پیوست. او نقش مهمی در نبرد زویتا در منطقه بادینان ایفا کرد و بعداً در نبرد ماربا در منطقه شیخان در فوریه 7، 1962 شرکت کرد.
متعاقباً، زمانی که ملا مصطفی بارزانی به منطقه سوران نقل مکان کرد، کاکو ملا علی نیز با نیروها حرکت کرد و در تمامی نبردهای آن منطقه درگیر شد. در 1962، او در نبردی در منطقه سیدکان به طور جزئی مجروح شد و در 1963، در جریان نبرد کلی بنی بیا دچار جراحات شدیدی گشت. شدت جراحاتش در نهایت او را مجبور به بازنشستگی از خدمت فعال پیشمرگه کرد و به مدت 38 سال خانه‌نشین شد، جایی که همسر و فرزندانش از او مراقبت می‌کردند.
به پاس قدردانی از فداکاری و ایثارگری‌های بی‌دریغش، کاکو ملا علی در اوت 16، 1996 در جریان جشن طلایی حزب دموکرات کردستان (پارتی)، مدال افتخار بارزانی را توسط پرزیدنت بارزانی دریافت کرد.
منبع:آرشیو دانشنامه پارتی