Abdullah Hasan Abdullah, 1910 yılında Avador köyünde doğmuş, Kürtçe ve Rusça bilmiştir, 1987 yılında Erbil iline bağlı Kuştepe zorunlu yerleşim bölgesinde hayatını kaybetmiştir.
Mücadele HayatıAbdullah Hasan Abdullah, 23 Mayıs 1947 tarihinde oğlu Cemil Abdullah ile birlikte Sovyetler Birliği'ne doğru yürüyüşe katılmış, grup sorumluluğu yapmış ve yürüyüş sırasındaki çatışmalarda yer almıştır. Kutur Vadisi savaşı ve Mako Köprüsü savaşında yer almış ve büyük zorluklar ve yorgunluktan sonra, 18 Haziran 1947 tarihinde İran ile Sovyetler Birliği sınırında yer alan Aras Nehri'ni geçerek Sovyetler'e varmıştır.
Sovyetler Birliği'ne vardıktan sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde dikenli tellerle çevrili açık bir kampta kırk gün boyunca tutulmuşlar, bir grup asker tarafından gözetim altında tutulmuşlar ve yemek, kıyafet ve hareket serbestliği açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'ndeki Ağdam, Laçın, Ayolah ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledilmişler ve aynı ayın 23 tarihinde kendilerine askeri kıyafet verilmiş ve Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim görmüşlerdir. Aynı zamanda günde dört saat boyunca okuma yazması olan bazı yoldaşlarından Kürtçe öğrenme dersleri almışlardır.
Cafer Bağırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, askeri kampın 29 Ağustos 1948 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık yerleşim bölgesine taşınmasına karar verilmiş ve orada askeri eğitime devam etmişlerdir.
Mart 1949 ayında yoldaşlarıyla birlikte grup ve takım halinde trenle Sovyetler Birliği'ndeki kolektif köylere dağıtılmışlar ve Kolhoz tarlalarında (halkın devletten kiraladığı ve daha sonra devlete payını verdiği araziler) çalışmışlardır.
General Barzani'nin Stalin'e gönderdiği birçok mektuptan ve büyük çabalardan sonra, nihayet Barzani'nin yoldaşlarının çektiği sıkıntıları anlattığı bir mektup Stalin'in eline ulaşır ve o da derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırması için bir komisyon kurulması talimatını verir. Komisyonun kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde olur, bu nedenle adı geçen kişi 1951 yılının Kasım ayında Sovyetler'deki Vriviski şehrine gider.
Irak'taki 14 Temmuz 1958 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 25 Şubat 1959 tarihinde, üçüncü ve yedinci maddeler ile onuncu maddenin (A) fıkrası ve (11) maddesinin uygulanması ve 1959 yılındaki 19 sayılı değiştirilmiş yasaya dayanarak, kendisi ve yoldaşları genel aftan yararlanmışlardır.
1958 yılında Irak'ta Abdülkerim Kasım başkanlığında Cumhuriyet hükümeti kurulur, adı geçen kişi 16 Nisan 1959 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte Grozia gemisi ile Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a dönmüştür. 1975 yılında, Eylül Devrimi'nin yenilgisinden sonra Baas rejimi tarafından Erbil şehrindeki Kuştepe zorunlu yerleşim bölgesine nakledilmiştir.
Kaynaklar:1- Şaban Ali Şaban, Bazı Siyasi ve Tarihi Bilgiler, Üçüncü Baskı, (Erbil - Rojhilat Matbaası - 2013M).
2- Karwan Muhammed Mecid, Mahabad'dan Sovyet'e Barzaniler, Birinci Baskı, (Süleymaniye - Peywend Matbaası - 2011M).
3- Hetaw Dergisi, Sayı 154, Altıncı yıl, Erbil, Kürdistan Matbaası, Cuma, 15 Nisan 1959.
4- Şehit Komutan Hasso Mirxan Jajoki'nin notlarından, Barzani ile 62 gün, Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne gidişi, Birinci Baskı (Erbil - Roşenbiri Matbaası - 1997M).
5- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931 - 1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998M).
6- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedi Kurulu arşivi.