Abdurrahim Abdullah Ömer, 1920 yılında Erbil vilayetinin Mergesor ilçesine bağlı Piran nahiyesindeki Babki köyünde doğmuştur. 1954 yılında Sovyetler Birliği Tarım Bakanlığı'na bağlı Sanat Enstitüsü'nün Tarım Bölümü'nde eğitimine başlamıştır.. Ayrıca Sovyetler Birliği'nde evlenmiş ve iki kızı olmuştur. 1959 yılında söz konusu enstitüdeki eğitimini tamamlamıştır. Kürtçe, Arapça ve Rusça olmak üzere üç dil bilmekteydi. 1959 yılında Erbil Tarım Müdürlüğü'nde memur olarak göreve başlamıştır. 2005 yılının Ocak ayının 13'ünde Erbil şehrinde vefat etmiş ve Babki mezarlığında toprağa verilmiştir.
Mücadele Tarihi
1943 yılında İkinci Barzan Devrimi'nin saflarına katılmıştır. Bu sebeple 1945 yılının Ağustos ayının 19'sında askeri örfi mahkemenin kararıyla tüm taşınır ve taşınmaz mal varlığına el konulmuştur.
1945 yılının Ekim ayının 11'inde, İkinci Barzan Devrimi'nin yenilgisinden sonra, beraberindeki Mustafa Barzani ve arkadaşlarıyla birlikte Doğu Kürdistan'a geçer. Mahabad'da Kürdistan Demokratik Cumhuriyeti'nin kurulmasının ardından, 1946 yılının Mart ayının 31'sinde Barzan gücü bünyesinde Cumhuriyeti savunmuştur.
Mahabad'daki Kürdistan Cumhuriyeti'nin yıkılmasından ve Barzani'nin Doğu Kürdistan'dan Güney Kürdistan'a dönmesinden sonra, Doğu Kürdistan'da Neğede ve Şino savaşlarına katılmıştır. Ayrıca 1947 yılının Nisan ayının 19'sinde (Hakkari ve Berazgir Ovası yolu üzerinden) Kuzey Kürdistan topraklarından geçerek Şirvan ve Mizuri bölgesine dönen peşmergeler arasında yer almıştır.
Dönüşlerinden sonra, General Mustafa Barzani 1947 yılının Mayıs ayının 6'ünde Ergoş köyünde arkadaşlarıyla bir toplantı yapar ve onları kalma veya Sovyetler Birliği'ne gitme konusunda serbest bırakır. Orada tüm arkadaşları devam etme ve Sovyetler Birliği'ne gitme kararı alırlar. 1947 yılının Mayıs ayının 23'sında General Mustafa Barzani'ye Sovyetler Birliği'ne doğru eşlik etmiş, Kotur halkı savaşına ve Maku köprüsü savaşına katılmıştır. Büyük zorluklar ve yorgunluklardan sonra, 1947 yılının Haziran ayının 18'inde İran ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırda bulunan Aras Nehri üzerinden Sovyetler Birliği'ne geçmiştir.
Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 1947 yılının Haziran ayının 19'unda tüm arkadaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, dikenli tellerle çevrili açık bir kampta kırk gün boyunca tutulmuşlar; askerler tarafından gözetim altında tutulmuş, yemek, kıyafet ve ulaşım açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Ağdam, Laçin, Ayılah ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. 1947 yılının Aralık ayının 10'sinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir kışlaya nakledilmişler ve aynı ayın 23'ünde kendilerine askeri kıyafet verilerek Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim verilmiştir. Aynı zamanda, gün içinde dört saat boyunca okuma yazması olan bazı arkadaşları tarafından Kürtçe öğrenme dersleri verilmiştir.
Cafer Bağırov'un arkadaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, askeri kampın 1948 yılının Ağustos ayının 29'inde Azerbaycan Cumhuriyeti'nden, Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık topluluğuna taşınmasına karar verilir ve orada askeri eğitime devam ederler.
1949 yılının Mart ayında arkadaşlarıyla birlikte grup ve timler halinde trenle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine (kolhoz) dağıtılmış ve burada (halkın hükümetten kiraladığı ve daha sonra hükümet payını verdikleri topraklarda) çalışmışlardır.
Büyük çabalar ve General Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektuptan sonra, nihayet Barzani'nin arkadaşlarının yaşadığı sıkıntıları anlattığı bir mektup Stalin'in eline ulaşır. O da derhal Barzani'nin arkadaşlarının durumunu araştırmak için bir komisyon kurulması talimatını verir. Sonunda komisyonun kararı, hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde olur. Bu yüzden kendisi 1951 yılının Kasım ayında Sovyetler'deki Vriviski şehrine gider.
Irak'taki 1958 Temmuz 14 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 1959 yılının Şubat ayının 25'inde, üçüncü ve yedinci maddeler ile onuncu maddenin (a) bendi ve (11) maddesinin uygulanmasıyla, 1959 yılında 19 sayılı değiştirilmiş yasaya dayanılarak, kendisi ve arkadaşları genel af kapsamına alınmışlardır.
1958 yılında Abdülkerim Kasım başkanlığında Irak Cumhuriyeti kurulur. Kendisi 1959 yılının Nisan ayının 16'sinde arkadaşlarıyla birlikte Grozni gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a geri dönmüştür.
1961 yılında Eylül Devrimi'ne katılmış ve savaşlarda yer almıştır. 1975 yılında Eylül Devrimi 'nin yenilgisinden sonra mülteci olarak İran'a gitmiş, 1976 yılında Güney Kürdistan'a dönerek Kani Kırjala'ya yerleşmiştir. Daha sonra Kelek kasabasına gitmiş ve 1991 yılında ayaklanmaya katılmıştır.
Kaynaklar:- Kürdistan Demokratik Partisi Ansiklopedisi Arşivi.
- Hamid Gerdi, Puxtêy Mêjûnâme (Tarihçe Özeti), Birinci Baskı, (Erbil - Aras Basım ve Yayın Evi - Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2004)
- Haydar Faruk el-Samarrai, Ziya Cafer ve Irak'taki Siyasi ve Ekonomik Rolü, (Londra – Darülhikme - 2016).
- Komutan Şehit Hasso Mirhan Jajoki'nin anılarından, Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne gidişinde Barzani ile geçirilen 62 gün, Birinci Baskı (Erbil - Roşinbiri Matbaası - 1997)
- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931-1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).
- Nass kararı lencet el-afv el-amm beredd el-i'tibar ila şüheda sevreti Barzan, Rezgari dergisi, Sayı 3،2, Matbaa er-Rabita, Bağdat, 1 Nisan 1959.