Yaşam Öyküsü

Abdurrahman Ali Yunus, 1920 yılında Erbil ilinin Mergesor ilçesine bağlı Barzan nahiyesinin Zive köyünde dünyaya gelmiştir. Eylül Devrimi'nin başarısızlığa uğramasından sonra Irak'ın güneyine sürgün edilmiş ve hayatının geri kalanını orada geçirmiştir. 1977 yılında Irak'ın güneyinde vefat etmiştir. Hem Kürtçe hem de Rusça dillerini bilmekteydi. 

Mücadele Hayatı

Abdurrahman Ali Yunus, 23 Mayıs 1947 tarihinde General Mustafa Barzani'ye Sovyetler Birliği'ne gidişinde eşlik etmiştir. Geli Gutur savaşı ile Maku Köprüsü savaşına katılmış, büyük zorluk ve yorgunlukların ardından 18 Haziran 1947 tarihinde İran ile Sovyetler Birliği arasındaki sınırda yer alan Aras Nehri'ni geçerek Sovyetler Birliği'ne ulaşmıştır.

Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde dikenli tellerle çevrili üstü açık bir kampta kırk gün boyunca tutulmuşlar, askerler tarafından nöbet tutularak korunmuşlar, gıda, kıyafet ve hareket serbestliği açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Ağdam, Laçın, Ayolah ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'de Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledilmişler ve aynı ayın 23 tarihinde kendilerine askeri üniformalar verilerek Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim almışlardır. Aynı zamanda, aralarında okuma yazma bilen bazı yoldaşları tarafından günlük dört saat boyunca Kürtçe öğrenme dersleri verilmiştir.

Cafer Bagirov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinin ardından, 29 Ağustos 1948 tarihinde askeri kampın Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık topluluğuna taşınmasına karar verilmiş ve orada da askeri eğitime devam etmişlerdir. 

Mart 1949 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte gruplar ve takımlar halinde trenle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine dağıtılmışlar ve Kolhoz tarlalarında (halkın devletten kiraladığı ve daha sonra devletin payını verdiği arazilerde) çalışmışlardır. 

General Mustafa Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektup ve çabadan sonra, nihayet Stalin'in eline Barzani'nin yoldaşlarının yaşadığı sıkıntıları anlattığı bir mektup ulaşır. Stalin derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir komite kurulması emrini verir ve kurulun nihai kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanması yönünde olur. Bu nedenle kendisi Kasım 1951 tarihinde Sovyetler Birliği'nin Vriviski şehrine gitmiştir.

Irak'ta 14 Temmuz 1958 devriminden ve General Mustafa Barzani'nin dönüşünden sonra, 25 Şubat 1959 tarihinde; üçüncü ve yedinci maddeler ile onuncu maddenin (A) fıkrası ve 11 numaralı maddenin uygulanması ve 1959 yılındaki 19 sayılı değiştirilmiş yasaya dayanarak, kendisi ve yoldaşları genel aftan yararlanmışlardır. 

1958 yılında Irak'ta Abdülkerim Kasım başkanlığında Cumhuriyet hükümeti kurulur. Kendisi 16 Nisan 1959 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte Grozni gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a geri dönmüştür.  

1963 yılında Eylül Devrimi'ne katılmış ve savaşlarda yer almıştır. Eylül Devrimi'nin başarısızlığından sonra Irak hükümeti tarafından Irak'ın güneyine sürgün edilmiş, 1977 yılında Irak'ın güneyinde vefat etmiştir.

Kaynaklar:

1- Şaban Ali Şaban, Bazı Siyasi ve Tarihi Bilgiler, Üçüncü Baskı, (Erbil - Rojhilat Matbaası - 2013).

2- Karvan Muhammed Mecid, Mahabad'dan Sovyetlere Barzaniler, Birinci Baskı, (Süleymaniye - Peyvend Matbaası - 2011).

3- Şehit Komutan Haso Mirhan Jajoki'nin Anılarından, Barzani ile 62 Gün: Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne Gidişi, Birinci Baskı (Erbil - Roşinbiri Matbaası - 1997).

4- Mesut Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931 - 1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).

5- Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Arşivi.