Mahabad'daki Kürdistan Cumhuriyeti'nin yıkılmasından ve Barzani'nin Doğu Kürdistan'dan Güney Kürdistan'a dönüşünden sonra, 565 Nisan 1947 tarihinde (Hakkari ve Berazgir Ovası yoluyla) Türkiye Kürdistanı toprakları üzerinden Şirvan ve Mizuri bölgesine dönen 19 kişi arasında yer almıştır.
Dönüşlerinden sonra General Mustafa Barzani, 6 Mayıs 1947 tarihinde Erguş köyünde yoldaşlarıyla bir toplantı yapar ve onlara kalma ya da Sovyetler Birliği'ne gitme konusunda serbestlik tanır. Orada tüm yoldaşları gitme kararı alırlar, bu yüzden 23 Mayıs 1947 tarihinde General'e eşlik ederler. Mustafa Barzani ile birlikte Sovyetler Birliği'ne doğru gitmiş, yol boyunca yaşanan çatışmalara katılmış ve çokça zorluk ve yorgunluktan sonra, 18 Haziran 1947 tarihinde İran ile Sovyetler Birliği sınırında yer alan Aras Nehri'ni geçerek Sovyetler tarafına geçmişlerdir.
Sovyetler Birliği'ne ulaştıktan sonra, 19 Haziran 1947 tarihinde tüm yoldaşlarıyla birlikte Azerbaycan Cumhuriyeti'nin Nahçıvan şehrinde, dikenli tellerle çevrili açık bir kampta kırk gün boyunca tutulmuşlar, bir grup asker tarafından gözetim altında tutulmuşlar ve yemek, giyim ve hareket serbestisi açısından savaş esiri muamelesi görmüşlerdir. Daha sonra Sovyet hükümetinin kararıyla Azerbaycan Cumhuriyeti'ndeki Ağdam, Laçın, Ayulah ve Kelbecer bölgelerine dağıtılmışlardır. Ardından 10 Aralık 1947 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nin başkenti Bakü'deki Hazar Denizi kıyısındaki bir askeri kampa nakledilmişler ve aynı ayın 23 günü kendilerine askeri kıyafet verilerek Azerbaycan Cumhuriyeti subaylarının gözetiminde günde sekiz saat askeri eğitim verilmiştir. Aynı zamanda, okuryazarlığı olan bazı yoldaşları tarafından günde dört saat boyunca Kürtçe öğrenme dersleri verilmiştir.
Cafer Bagırov'un yoldaşlarına yönelik kötü muamelesinden sonra, askeri kampın 29 Ağustos 1948 tarihinde Azerbaycan Cumhuriyeti'nden Özbekistan Cumhuriyeti'nin başkenti Taşkent yakınlarındaki Çırçık yerleşkesine taşınmasına karar verilir ve orada askeri eğitime devam ederler.
Mart 1949 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte grup grup trenle Sovyetler Birliği'nin kolektif köylerine dağıtılmışlar ve Kolhoz (halkın hükümetten kiraladığı ve daha sonra hükümet payını verdikleri araziler) tarlalarında çalışmışlardır.
Çokça çaba ve General Barzani tarafından Stalin'e gönderilen birçok mektuptan sonra, nihayet Stalin'in eline Barzani'nin yoldaşlarının çektiklerini anlattığı bir mektup ulaşır ve o da derhal Barzani'nin yoldaşlarının durumunu araştırmak için bir komisyon kurulması talimatını verir. Sonunda komisyonun kararı hepsinin Vriviski şehrinde toplanmaları yönünde olur, bu nedenle kendisi 1951 Kasım ayında Sovyetler Birliği'ndeki Vriviski şehrine gider.
25 Şubat 1959 tarihinde, üçüncü ve yedinci maddeler ile onuncu maddenin (A) fıkrası ve 11 sayılı maddenin uygulanması uyarınca, 1959 yılında çıkarılan 19 sayılı değişiklik yasasına dayanılarak kendisi ve yoldaşları genel aftan yararlanmışlardır.
1958 yılında Abdülkerim Kasım başkanlığındaki Irak Cumhuriyeti kurulur, kendisi 16 Nisan 1959 tarihinde yoldaşlarıyla birlikte Groziya gemisiyle Irak Cumhuriyeti'nin güneyindeki Basra limanı üzerinden Kürdistan'a geri dönmüştür.
1962 yılında Eylül Devrimi'ne katılmış ve 1969 yılında Sefti köyünde vefat etmiştir.
Kaynaklar:-
Kürdistan Demokrat Partisi Ansiklopedisi Arşivi.
- Hamid Gerdi, Puxtêy Mêjûname (Tarihçe Özeti), Birinci Baskı, (Erbil - Aras Basım ve Yayın Kurumu - Milli Eğitim Bakanlığı Matbaası - 2004).
- Komutan Şehit Hasso Mirxan Jajoki'nin hatıralarından, 62 gün Barzani ile birlikte Barzanilerin Sovyetler Birliği'ne gidişi, Birinci Baskı (Erbil - Roşenbiri Matbaası – 1997).
- Mesud Barzani, Barzani ve Kürt Özgürlük Hareketi 1931 - 1958, (Duhok - Xebat Matbaası - 1998).
- Ansiklopedi Arşivi, İbrahim Gurtas Ahmed Reşid formu, 1 Kasım 2018 tarihi - Pirmam.
- Nassı kararı lecnit el-afv el-amm bired el-i'tibar ila şüheda sevret Barzan (Barzan devrimi şehitlerinin itibarının iadesine ilişkin genel af komisyonu kararı metni), Rızgari Dergisi, Sayı 3،2, Matbaat er-Rabita, Bağdat, 1 Nisan 1959.