حمید خواستی اسماعیل در سال ١٩٣٩ در روستای بازنگیر از توابع منطقه سندیان در شهرستان زاخو در استان دهوک متولد شد، متأهل بود، پس از شکست انقلاب ایلول، در سال ١٩٧٥ به ایران پناهنده شد و در شهر شنو در شرق کردستان ساکن شد، سپس به سراو و نیلوفر در کرمانشاه منتقل شد و پس از آن به نقده بازگشت. سپس با خانواده‌اش به اردوگاه زیوه نقل مکان کرد، و از زیوه به اردوگاه ربط و از آنجا به اردوگاه جهرم در استان فارس (شیراز) در جنوب ایران، و از آنجا به استان یزد در مرکز ایران رفت.

 در سال ١٩٦١ به نیروهای پیشمرگه وابسته به انقلاب ایلول پیوست و یکی از پیشمرگه‌های پسر عمویش سلمان سندی شد و تا سال ١٩٦٥ در آن نیرو باقی ماند. پس از تشکیل گردان علی هالو به درجه فرمانده دسته ارتقا یافت و در سال ١٩٦٧ به منطقه برواری بالا رفت و در نیروی اسعد خوشوی به عنوان معاون حمید حفیظ‌الله عمر که فرمانده نیروهای ضربت در مناطق دهوک، شیخان و عقره بود، منصوب شد.

پس از توافق ١١ مارس ١٩٧٠، به مدت چهار سال در گردان سوم حفاظت از فرودگاه بامرنی خدمت کرد. در سال ١٩٧٤، معاون فرمانده نیروی ضربت بود، در نبردهای بالک، گوره ز و هاودیان شرکت کرد، در سال ١٩٧٦ به نیروهای پیشمرگه انقلاب گولان پیوست و از مرزهای شمال کردستان به روستای هادیش در شهرستان اولودره رفت و در آنجا او و بستگانش که حدود ٢٥ نفر بودند، یک واحد سیار تشکیل دادند و مبارزه را آغاز کردند و در روستای کوماتا که مقر فرماندهی موقت حزب دموکرات کردستان بود، مستقر شدند.

در سال ١٩٧٩، در نهمین کنگره حزب دموکرات کردستان شرکت کرد و پس از پایان کنگره به محل خود بازگشت و به عنوان مسئول نظامی کمیته محلی زاخو منصوب شد. در سال ١٩٨٤ به کمیته محلی آمیدی منتقل شد و عضو کمیته محلی و مسئول نظامی گردید، در سال ١٩٨٦ عضو شاخه اول و مسئول نظامی شاخه شد، و در سال ١٩٨٨، پس از حملات انفال و حملات شیمیایی بدنام به منطقه بادینان، حمید خواستی به شمال کردستان عبور کرد و تا سال ١٩٩١ در آنجا ماند.

پس از قیام جنوب کردستان در سال ١٩٩١ به عنوان عضو شاخه یک در دهوک منصوب شد و همزمان معاون بابکر زیباری فرمانده ارتش کردستان در زاویته شد. در سال ٢٠٠٠ به همراه مصطفی نیرویی مؤسسه ایلول را در دهوک تأسیس کرد. در سال ٢٠٠٣ مؤسسه ایلول در زاخو افتتاح شد و او به عنوان رئیس مؤسسه منصوب گردید.

حمید خواستی در ده‌ها نبرد در انقلاب‌های ایلول و گولان شرکت کرد، در سال ١٩٦١ در خلع سلاح مرکز پلیس زاخو شرکت کرد، در سال ١٩٧٢ در نبرد دشت عقره، در سال ١٩٧٤ در نبرد دره دهوک، و در سال ١٩٨٥ در نبرد آمیدی، در ٢٦ گولان ١٩٨٧ در خلع سلاح مرکز پلیس فرودگاه بامرنی شرکت کرد، و در سال ١٩٨٧ در حماسه کانی ماسی و بسیاری از نبردهای دیگر حضور داشت.

در ١٦ اوت ١٩٩٦، به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس حزب دموکرات کردستان، نشان بارزانی توسط رئیس مسعود بارزانی به خاطر خدماتش به کردها، کردستان و نهج بارزانی به وی اهدا شد. او در سال ٢٠١٣ با درجه سرلشکری بازنشسته شد.

منبع:

١-آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان