در سال ١٩٦٣ به عنوان کادر در کمیته منطقه آمیدی فعالیت کرد و سرپرستی سازمان‌های منطقه رکان، دوسکی و نیروه را بر عهده داشت. در سال ١٩٦٦ عبدالرحمن محمد در کنگره هفتم حزب دموکرات کردستان در گلاله شرکت کرد و پس از کنگره به منطقه تحت مسئولیت خود بازگشت و تا سال ١٩٧٠ در آنجا ماند.
در سال ١٩٧٤ پس از آنکه حکومت عراق از اجرای توافقنامه ١١ مارس سال ١٩٧٠ پشیمان شد و جنگ علیه مردم کردستان و انقلاب را از سر گرفت، عبدالرحمن محمد به عنوان کادر سیاسی و نظامی کمیته منطقه شیلادزی منصوب شد.
در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول در منطقه شیلادزی باقی ماند. پیش از آغاز انقلاب گولان به صفوف پیشمرگانی پیوست که در مرز بین شمال و جنوب کردستان بودند و به انجام فعالیت‌های چریکی ادامه دادند.
در سال ١٩٨٨ پس از انجام عملیات بدنام انفال توسط رژیم عراق علیه مردم غیرنظامی کردستان، از طریق مرز شمال کردستان خود را به شرق کردستان رساند. در سال ١٩٩١ پیش از قیام مردمی کردستان، خود را به جنوب کردستان رساند و در قیام شهر دهوک شرکت کرد.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ به دلیل خدماتی که انجام داده بود، در جشن یوبیل طلایی حزب دموکرات کردستان توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.