عبدالصمد محمد عبدالرحمن ابراهیم که به (عبدالصمد بنا و عبدالصمد منجل) شناخته می‌شود، در 11 مارس سال 1913 در شهر کویه وابسته به استان اربیل به دنیا آمد. مراحل تحصیلات ابتدایی، متوسطه و دبیرستان را در همان شهر گذراند.
در سال 1934 به عنوان کارمند در دادگاه شرعی رصافه شهر بغداد استخدام شد. در 11 فوریه 1968 در شهر بغداد درگذشت و در 12 فوریه 1968 در گورستان «ککون» در شهرک کویه به خاک سپرده شد. به زبان‌های کردی، عربی، فارسی، ترکی و انگلیسی تسلط داشت.
کارنامهدر سال 1932 با مسئولان روزنامه (الاهالی) کار سیاسی کرد که در 2 ژانویه 1932 در شهر بغداد چاپ شد و به عنوان تنها روزنامه اپوزیسیون شناخته می‌شد که کمونیست‌هایی مانند یوسف سلمان (1901 - 1949) که به فهید، دبیرکل حزب کمونیست عراق، معروف بود، برای آن کار می‌کردند. در سال 1933 از بنیان‌گذاران «انجمن جوانان» که به «انجمن روشنفکران» در شهرک کویه وابسته به استان اربیل شناخته می‌شد، بود. در سال 1933 از بنیان‌گذاران «انجمن یادبود جوانان کرد» در شهر بغداد بود. در سال 1934 به حزب کمونیست عراق پیوست و از شناسایی کردها به عنوان یک ملت و حق استقلال کردستان حمایت کرد. در سال 1935 به صفوف انجمن (الاهالی) پیوست. در دوران فعالیت خود در صفوف حزب هیوا (امید) کرد، اعلامیه‌ای کردی به نام «بلیسه» (شعله) را در شهرک کویه پخش کرد. در سال 1941 به دلیل فعالیت‌های سیاسی بازداشت و از کار برکنار شد. در ابتدای سال 1942 ترجمه مقاله‌ای در حمایت از جنبش زنان را برای مجله کردی «گلاویژ» که در بغداد چاپ می‌شد، نوشت.
در سال 1946 یکی از مسئولان حزب دموکرات کرد در استان سلیمانیه بود. در سال 1946 بخشی از اعلامیه‌های حزب دموکرات کرد با خط او بود. در سال‌های (1947 - 1958) مشغول جمع‌آوری کمک‌های مالی از بازرگانان فیلی بغداد برای زندانیان بارزانی بود. در 18 ژوئن 1947 از طریق محمد سعید میرزا مجید حاج احمد (1904 - 1959) که به سعید قزاز شناخته می‌شد، اجازه یافت به عنوان کاتب شرعی، شب آخر زندگی هر چهار افسر شهید - عزت عبدالعزیز عبداللطیف (1912 - 1947) که به عزت کتانی شناخته می‌شد، مصطفی مصطفی (1912 - 1947) که به مصطفی خوشناو شناخته می‌شد، خیرالله عبدالکریم عبدالله (1912 - 1947) که به خیرالله گورجی‌زاده شناخته می‌شد و محمد محمود محمد (1922 - 1947) که به محمد محمود قدسی شناخته می‌شد - وصیت‌نامه نهایی‌شان را به خط خود بنویسد. در 19 ژوئن 1947 جسد هر چهار افسر شهید را از پزشک قانونی بغداد تحویل گرفت و به زادگاهشان فرستاد.
در سال‌های (1947 - 1949) به شهر هیت وابسته به استان انبار در غرب عراق تبعید شد. در تظاهرات روزهای 27 - 29 ژانویه 1948 در شهر بغداد علیه رژیم پادشاهی عراق شرکت کرد. در سال‌های (1949 - 1958) به مزرعه زعفرانیه (مزرعة الزعفرانیة) در نزدیکی شهر بغداد تبعید شد. در سال 1953 مسئول تبلیغات کمپین انتخاباتی مسعود محمد برای مجلس نمایندگان عراق بود. در سال 1958 عضو هیئت استقبال‌کننده از رئیس مصطفی بارزانی (1903 - 1979) در فرودگاه مثنی شهر بغداد در زمان بازگشت او از تبعید بود. در سال 1959 نماینده کنفرانس دوم بغداد بود. در سال 1959 نماینده کنگره چهارم حزب دموکرات کردستان - عراق بود. در روز شنبه 8 ژانویه 1960 عضو هیئت پنجاه نفره حمایت از بنیان‌گذاران مرحله علنی حزب دموکرات کردستان بود. در سال 1960 نماینده کنگره پنجم حزب دموکرات کردستان در شهر بغداد بود. در سال 1961 خانه‌اش اولین پناهگاه وکیل عمر مصطفی محمد امین (1923 - 1992) که به عمر دبابه، عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان شناخته می‌شد و از زندان فرار کرده بود، شد.
در سال 1963 توسط گارد ملی (الحرس القومی) بازداشت و شکنجه شد و سپس آزاد گردید. در سال 1963 نماینده کنگره اول مردم (کنگره کویه) بود. در سال 1963 عضو هیئت مذاکره‌کننده حزب دموکرات کردستان با دولت عراق بود و در 30 مارس 1963 به شهر بغداد رسید و در 9 ژوئن 1963 توسط سازمان اطلاعات دولت عراق بازداشت و شکنجه شد و در سال 1964 پس از مذاکرات بین رهبری حزب دموکرات کردستان و عبدالسلام محمد عارف (1921 - 1966) رئیس‌جمهور عراق آزاد شد. در 17 ژوئن 1965 به عنوان ناظر کل امور شمال منصوب شد.
منابع :1 - آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.
2 - عزیز حسن بارزانی، جنبش ملی رهایی‌بخش کرد در کردستان عراق 1939 – 1945، (دهوک - انتشارات اسپیرز برای چاپ و نشر - چاپخانه وزارت آموزش - 2002)، ص. 96.
3 - حمید گوهری، مدال بارزانی، بالاترین نشان افتخار، کتاب اول، چاپ دوم، (اربیل - بنیاد خیریه بارزانی - 2019)، ص. 278.
4 - پل ارنست، گفتگوی یک شاعر نامدار آلمانی، ترجمه عبدالصمد حاجی محمد، مجله گلاویژ، شماره 3 و 4، سال 3، بغداد، چاپخانه معارف، مارس و آوریل 1942، ص. 66-71.
5 - مهدی محمد قادر، تحولات سیاسی کردستان عراق 1945 – 1958، (سلیمانیه - مرکز مطالعات استراتژیک کردستان - 2005)، ص. 92، 101، 122 - 123، 126.
6 - شوان محمد امین طه خوشناو، اربیل بین سال‌های 1963 – 1970: پژوهشی تاریخی در وضعیت سیاسی، (اربیل - چاپخانه دانشگاه صلاح‌الدین - 2016)، ص. 88، 114.
7 - جمال بابان، سلیمانیه روشن من، جلد سوم، چاپ دوم، (اربیل - بنیاد چاپ و نشر آراس - چاپخانه آراس - 2012)، ص. 320، 324.
8 - بی. هوراز، پژوهشی کوتاه پیرامون تأسیس و فروپاشی حزب شورش و رهایی در کردستان عراق، (بدون مکان – مه 1993)، ص. 10.
9 - محمد سهل طاقوش، تاریخ کردها 637 – 2015، (بیروت – دار النفائس برای چاپ و نشر و پخش – 2015)، ص. 203 - 204.
10 - حبیب محمد کریم، تاریخ حزب دموکرات کردستان – عراق (در مراحل اصلی) 1946 – 1993، (دهوک – چاپخانه خبات – 1998)، ص. 35، 85 - 86.
11 - حسن لطیف زبیدی، دانشنامه احزاب عراقی، (بیروت – مؤسسة العارف برای انتشارات – 2007)، ص. 338، 348، 512.
12 - صبحی عبدالحمید، عراق در سال‌های 1960 – 1969، (دمشق – دار بابل برای پژوهش و رسانه – 2009)، ص. 61.
13 - طارق جمباز، حزب هیوا در استان اربیل، (اربیل – مجله یاساپه‌ریزی – 2005)، ص. 46.
14 - طاهر احمد هویزی، تاریخ کویه، جلد دوم، بخش اول، (بغداد – چاپخانه نمیر – 1984)، ص. 203.
15 - علی عبدالله، تاریخ حزب دموکرات کردستان – عراق تا برگزاری کنگره سوم، (بدون مکان – سپتامبر 1968)، ص. 63.
16 - عبدالخالق علاءالدین، کویه... مشاهیر آن، (اربیل – چاپخانه مناره – 2014)، ص. 195-198.
17 - فؤاد حسین وکیل، گروه الاهالی در عراق، (بغداد – دار الرشید برای نشر – 1979)، ص. 104 - 105، 111-114، 186 - 189.
18 - محمود الدره، مسئله کرد و ناسیونالیسم عربی در جنگ عراق، (بیروت – انتشارات دار الطلیعه – 1963)، ص. 181.
19 - مسعود بارزانی، بارزانی و جنبش آزادی‌خواه کُردی، جلد اول، چاپ دوم، (بیروت – کاوا برای فرهنگ کُردی – 1997)، ص. 217.
20 - مهدی محمد قادر، اربیل در سال‌های 1926 – 1939، (اربیل – فرهنگستان کُردی – چاپخانه حاجی هاشم – 2013)، ص. 281.