پس از عبور بارزانی از بادینان به سوران، حاجی رسول یکی از آن پیشمرگانی بود که در روز ١١ ژوئیه ١٩٦٢ به قلعه رایات حمله کرد و تمام سربازان و افراد مسلح درون قلعه را دستگیر کرد. او سپس در نبردهای بنی حریر، پل بنکیلان و کوسپی سپی در جاده هامیلتون شرکت کرد. تا سال ١٩٧٥ پیشمرگه منطقه بالکایتی و محافظ دفتر سیاسی در روستای ناوپردان بود.
در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول به روستای کوسرتان رفت و در آن روستا ماند. در سال ١٩٧٧ توسط دولت عراق به همراه خانواده به مجتمع بستوره در منطقه اربیل تبعید شد. در سال ١٩٧٩ پسرش ابراهیم حاجی در کوه گرتالان روستای کوسرتان شهرستان چومان شهید شد. پس از شهادت پسرش، به همراه سه پسر دیگر و اقوامش در روز ١٢ آوریل ١٩٧٩ از طریق شینه و قاسمره خود را به کردستان ایران رساند و دوباره به رهبری موقت حزب دموکرات کردستان پیوست. او و پسران و اقوامش به صفوف نیروی پیشمرگه انقلاب گولان پیوستند و در منطقه بالکایتی به صورت تیم‌های سیار در انقلاب گولان شرکت کردند.
در سال ١٩٩١ به کردستان عراق بازگشت و در منطقه خوشناوتی در قیام مردم کردستان شرکت کرد. تا سن ٨٥ سالگی به پیشمرگایتی ادامه داد. در سال ١٩٩٢ به روستای کوسرتان در شهرستان چومان بازگشت و تا زمان درگذشتش در آنجا زندگی کرد.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ به دلیل خدماتی که انجام داده بود، در جشن طلایی حزب دموکرات کردستان از سوی بارزانی مدال بارزانی به وی اهدا شد.
در ١٢ ژوئیه ٢٠٠٢ درگذشت.
منبع:آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.