عبدالله صدیق احمدسایب طه، معروف به رئیس عبدالله برواری و دوپشک، افسر و سیاستمدار، در سال ١٩٤٥ به صفوف حزب رزگاری کورد پیوست و با نام مستعار (دوپشک) خدمت کرد، در سال ١٩٥٠ به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست، در سال ١٩٥٠ به صفوف ارتش لیوی پیوست، در ٣ ماه مه ١٩٥٥ در یک دوره شش ماهه ارتش عراق شرکت کرد و با درجه ستوان دوم فارغ‌التحصیل شد، در سال ١٩٧٩ کنگره نهم به عضویت کمیته مرکزی و دفتر سیاسی حزب دموکرات کردستان انتخاب شد، در سال ١٩٨١ در شهر وین درگذشت.
زندگینامهعبدالله صدیق احمد سایب طه در استان دهوک متولد شد، در سال ١٩٤٥ به صفوف حزب رزگاری کورد پیوست و با نام مستعار (دوپشک) خدمت کرد، در سال ١٩٥٠ به صفوف حزب دموکرات کردستان پیوست، در سال ١٩٥٠ به صفوف ارتش لیوی که تحت نظارت ارتش پادشاهی متحده بریتانیا بود پیوست، در تاریخ ٣ ماه مه ١٩٥٥ در یک دوره شش ماهه ارتش عراق شرکت کرد و با درجه ستوان دوم فارغ‌التحصیل شد، در سال ١٩٦٠ افتخار عضویت در حزب را دریافت کرد، در سال‌های (١٩٦٥ - ١٩٦٧) به دلیل فعالیت‌های سیاسی توسط سازمان اطلاعات ارتش عراق در زندان نوگره سلمان زندانی شد و از صفوف ارتش جمهوری عراق اخراج گردید، در سال ١٩٦٧ پس از آزادی از زندان با درجه سروان به صفوف انقلاب پیوست،
کارنامه مبارزاتیعبدالله صدیق احمدسایب طه در سال ١٩٦٧ فرمانده گردان سه سورداش وابسته به نیروی رزگاری وابسته به لشکر سه بود، در سال ١٩٦٧ معاون فرمانده نیروی رزگاری وابسته به لشکر سه بود، در سال ١٩٦٨ در جنگ سورداش علیه نیروی ارتش عراق شرکت داشت، در ٦ نوامبر ١٩٦٩ یکی از فرماندهان جنگ مرگه در مرز استان سلیمانیه علیه حمله ارتش عراق بود، در پایان سال ١٩٦٩ یکی از فرماندهان جنگ سورداش در مرز استان سلیمانیه بود، در سال‌های (١٩٦٩ - ١٩٧٠) فرمانده نیروی رزگاری وابسته به لشکر سه بود، در سال ١٩٧٠ پس از توافقنامه ١١ مارس بین رهبری انقلاب ایلول و حکومت عراق با درجه سرگرد به عنوان فرمانده گردان شش سورداش مرزبانان (حرس الحدود) تعیین شد.
در سال ١٩٧١ از سوی مقامات عراقی حکم بازداشت وی صادر شد و به نیروی پیشمرگه پیوست، در سال ١٩٧٤ برای بار دوم به صفوف نیروی پیشمرگه بازگشت، در سال ١٩٧٥ پس از شکست انقلاب ایلول آواره پادشاهی ایران شد، در ماه آوریل ١٩٧٥ رئیس مسعود بارزانی به منظور آمادگی برای انقلاب گولان با او ارتباط برقرار کرد. در سال‌های (١٩٧٦ - ١٩٧٩) خانه‌اش در شهرک کرج نزدیک شهر تهران در پادشاهی ایران پناهگاه آن پیشمرگانی بود که به مناطق آزاد شده منتقل می‌شدند و در آنجا به منظور درمان باز می‌گشتند، در سال ١٩٧٧ به منظور درمان به شهر لندن رفت، در سال ١٩٧٩ توسط نمایندگان کنگره به عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان (کنگره نهم) انتخاب شد، در سال ١٩٧٩ در اولین جلسه کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان به عضویت دفتر سیاسی انتخاب شد، در ماه اوت ١٩٧٩ به دلیل بیماری درخواست پناهندگی در پادشاهی متحده بریتانیا کرد.
در ماه دسامبر ١٩٧٩ مسئول اول نیروهای حزب دموکرات کردستان بود که از کمیته شاخه دو و کمیته شاخه سه و کمیته شاخه چهار حزب دموکرات کردستان تشکیل می‌شد و از کوه بمو به عنوان مرکز آغاز فعالیت داشتند، در پایان سال ١٩٨٠ به عنوان یک فرمانده و عضو دفتر نظامی حزب دموکرات کردستان در جنگ حاجی عمران وابسته به استان اربیل علیه نیروی ارتش عراق شرکت کرد و در این جنگ زخمی شد، در روز ٢٨ اکتبر ١٩٨١ در شهر وین بر اثر بیماری سرطان کبد درگذشت و همان‌جا به امانت به خاک سپرده شد. در روز ٤ نوامبر ٢٠٠١ کاروان پیکر وی از مرز حاجی عمران به سوی کردستان جنوبی بازگردانده شد و در گورستان شاخکی در شهر دهوک به خاک سپرده شد. وی به زبان‌های کردی، عربی، انگلیسی و فارسی مسلط بود.
منبع:١. آرشیو هیئت دایرةالمعارف حزب دموکرات کردستان.