عشقی عرب با اعلام انقلاب سپتامبر در ١١ سپتامبر ١٩٦١ پیشمرگه شد، نزد حارس بیدارونی و با بارزانی جاویدان در کوه پیرس همراه بود، و در سال ١٩٦٢ همراه با بارزانی جاویدان به منطقه سوران و بالک عبور کرد. عشقی عرب با نیروی خود و به فرماندهی حارس بیدارونی وارد منطقه بالک و پشدەر شد، هنگام حمله به پادگان رایات توسط نیروی پیشمرگه، نامبرده در کوه هەلگورد نیروی پشتیبان بود تا از ورود ارتش عراق و جاش برای شکستن محاصره نیروی پیشمرگه بر پادگان رایات جلوگیری کند، در همان سال به سریشمە و از آنجا به کوه برادوست و سپس به بارزان بازگشت، در سال ١٩٦٣ در جنگ‌های دفاع از حملاتی که به آن منطقه صورت گرفت شرکت کرد و در نتیجه دشمن ناچار به عقب‌نشینی شد، در همان سال همراه با نیروی حارس بیدارونی و بارزانی به منطقه سوران بازگشت و تا سال ١٩٦٥ در سنگسەر بود، در همان سال به دفتر سیاسی منتقل شد و وظیفه نگهبانی بخش حفاظت از انقلاب به او سپرده شد که مسعود بارزانی مسئول آن بود، تا سال ١٩٧٤ در آن وظیفه ادامه داد و سپس به عنوان فرمانده گردان یک گمارده شد.
پس از شکست انقلاب سپتامبر در سال ١٩٧٥ ابتدا در مجتمع ربط در منطقه سردشت بود و سپس به نقده رفت و محافظ خانه بارزانی جاویدان شد، در سال ١٩٧٩ به انقلاب گولان میپیوندد در نیروی بارزان و به زیوە بازگشت و همراه با دکتر سعید احمد نادر به بیدار و کتینە رفت و در آنجا مقر نیرو را بنا کردند و با دسته سیار به مواضع رژیم ضربه زدند، سپس در سال ١٩٨٨ مقر خود را به حیات و گەلی ڕەش منتقل کردند، پس از عملیات بدنام انفال و بمباران شیمیایی منطقه بادینان به شرق کردستان بازگشت، در زندگی پیشمرگایتی در ده‌ها جنگ شرکت کرده و در جنگ‌های کوه برزێوە در منطقه بالک در سال ١٩٦٤ و کوه پیران در سال ١٩٨٤ و کوه ورتێ و درەبی و جنگ رواندز در سال ١٩٩٥ مجروح شده است، پدر و برادرش در جنگ کوه بیدارون در سال ١٩٣٧ شهید شدند، برادر دیگری در سال ١٩٨٨ در پشت روستای کەکلە در منطقه مێرگەسور شهید شد، در کنگره ١٣ سال ٢٠١٠ توسط رئیس مسعود بارزانی مدال بارزانی جاویدان به وی اهدا شد، اکنون با درجه سرهنگ در صفوف لشکر پیشمرگه کردستان در بارزان به مبارزه خود ادامه می‌دهد.
منبع:١. آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.