نبرد بروشکی یکی دیگر از اقدامات نیروهای پیشمرگه علیه نهادهای امنیتی رژیم بعث بود. یک نیروی پیشمرگه از کمیته منطقه دهوک به فرماندهی محمد مراد، در یکی از شبهای بهار ١٩٨٣ در داخل شهر دهوک کمینی برپا کردند. ساعت ٩ شب دو خودروی پلیس شهر در کمین افتادند، نیروی پیشمرگه از همه سو به سمت آن‌ها آتش گشودند، در مدتی کوتاه بر آن‌ها مسلط شدند و هر دو خودرو را به آتش کشیدند، تعدادی از پلیس‌ها کشته و دیگران اسیر شدند و سلاح‌هایشان ضبط گردید، سپس نیروی پیشمرگه توانستند با سلامت از شهر خارج شوند و به پایگاه منطقه بازگردند.
پس از آغاز انقلاب گولان، دسته‌ها و گروه‌های نیروی پیشمرگه به فرمان رهبری انقلاب، پی در پی به داخل شهرها و روستاها نفوذ می‌کردند. نیروی پیشمرگه در بسیاری از مناطق پایگاه و مقر ایجاد کردند. با این حال، وضعیت انقلاب کرد در زمینه فعالیت و مقابله با نهادهای امنیتی و نیروهای نظامی ارتش عراق گسترش یافت. در اکثر مناطق گوناگون، فعالیت‌های پیشمرگه به صورت چریکی علیه نیروهای نظامی بعث انجام می‌شد و خسارات سنگینی به آن‌ها وارد می‌کردند. بخشی مهم از استراتژی این فعالیت‌ها، پیامی برای رژیم بعث بود که انقلاب کرد ادامه دارد و از حقوق مشروع خود عقب‌نشینی نمی‌کند. بدیهی است که وجه بارز و آشکار فعالیت‌های پیشمرگه در تقابل با نیروهای نظامی و امنیتی در طول جنگ‌ها و درگیری‌ها، برپایی کمین در جاده‌های رفت و آمد و مکان‌هایی بود که آن نیروها برای مقابله با پیشمرگه و اجرای وظایف نظامی از آنجا عبور می‌کردند. نیروی پیشمرگه نیز توانایی آن را داشت که با این شیوه از رویارویی، ضربات سنگینی به آن نیروهای نظامی و امنیتی وارد کند.
در آن دوران انقلاب، نیروهای پیشمرگه وابسته به شاخه، منطقه و تشکیلات بودند. یک نیروی پیشمرگه که نزدیک به ٢٠ نفر بودند، وابسته به کمیته منطقه دهوک حزب دموکرات کردستان، تحت سرپرستی محمد مراد در یکی از شبهای بهار سال ١٩٨٣ برای انجام عملیات و وارد کردن ضربه‌ای به نهادهای امنیتی حکومت بعث، به سمت منطقه سینا و شیخ خدرا روی آوردند، سپس به سمت بالای روستای سینا صعود کردند و پس از آن به سمت پایین شهر دهوک نزدیک پارکینگ عمومی محله بروشکی سرازیر شدند. نیروی پیشمرگه نقشه و برنامه‌ای تدوین کردند که در داخل شهر دهوک عملیاتی انجام دهند که شامل برپایی کمینی برای نهادهای امنیتی شهر بود. بدیهی است که برای انجام این عملیات، نیروی پیشمرگه به سه دسته تقسیم شدند: دسته‌ای از آن‌ها برای محافظت از مسیر بازگشت به ارتفاعات رفتند، دسته دیگر برای دیده‌بانی نیروی پلیس به مقابل پایگاه پلیس بروشکی رفتند و دسته سوم در مکانی که برای برپایی کمین تعیین شده بود، مستقر شدند.
نیروی پیشمرگه تا نزدیک ساعت ٩ شب در داخل شهر ماندند، در حالی که دو خودروی نیروی پلیس شهر در کمین افتادند، پیشمرگه‌ها بلافاصله با آن‌ها درگیر شدند و از همه سو آن‌ها را به گلوله بستند. در مدت کمی بر هر دو خودرو مسلط شدند و آن‌ها را به آتش کشیدند. در نتیجه آن نبرد و درگیری، ١٠ پلیس کشته و ٦ نفر دیگر به همراه افسری به نام صلاح اسیر شدند، سپس سلاح‌های آن‌ها را ضبط کردند که شامل ١٠ کلت و یک آرپی‌جی و برخی تجهیزات نظامی دیگر بود.
پس از انجام عملیات، تمام نیروی پیشمرگه سالم و بدون تلفات بودند، سپس با نقشه‌ای موفق تصمیم به خروج از شهر گرفتند، به سمت روستای ایتوتی عقب‌نشینی کردند و در روستای بری بهاری از جاده اصلی گذشتند و به پایگاه کمیته منطقه دهوک رفتند. بدیهی است که این عملیات پیشمرگه بازتاب بزرگی در داخل شهر دهوک و اطراف آن به همراه داشت، همچنین ترس بزرگی در صفوف نهادهای امنیتی و نظامی حکومت بعث در منطقه و به‌ویژه در داخل شهر دهوک ایجاد کرد، چرا که حکومت تصور نمی‌کرد پیشمرگه بتواند چنین عملیاتی را در داخل شهر دهوک انجام دهد.
منابع:١- محمد مراد، خبات چیا، بیرهاتن و سرهاتیین شورشا گولانی دنافبهرا سالین (١٧٦-١٩٨٩) دا، (چاپخانه کردستان- زاخو- ٢٠٠٧).
٢- مسعود بارزانی، بارزانی و بزوتنه وه‌ی رزگاریخوازی کورد، برگی چوارم، ١٩٧٥-١٩٩٠ انقلاب گولان، به شی دووه م، چاپ یکم، (چاپخانه روکسانا- ٢٠٢١).
٣- غازی عادل گردی، پیشمرگه یک ل خزمت ریبازی بارزانیدا حجی بیروخی برگی دووه م، چاپ دوم، (ترکیه- ٢٠٢١).
٤- شمال زیباری، هندک راستیین ڤه شارتی د شورشا گولانیدا، چاپ یکم، (چاپخانه روژهه لات- هه ولیر- ٢٠١٥).