درویش یوسف رشید نعمت سندی مشهور به (عریف درویش)، در سال ١٩٣٠ در روستای آوگنی در منطقه زاخو از استان دهوک متولد شد، متاهل بود، پس از شکست انقلاب ایلول در سال ١٩٧٥، عریف درویش راهی شهر نقده در شرق کردستان شد، از آنجا به شهر کرمان منتقل شد،
به مدت ده سال در ارتش عراق سرباز بود، در سال ١٩٦١ هنگامی که رهبر مصطفی بارزانی به منطقه بادینان رفت، نامبرده ارتش عراق را ترک کرد و به نیروهای پیشمرگ انقلاب ایلول (١٩٦١- ١٩٧٥) پیوست، در بهار ١٩٦٢ در نبرد گلی سپی و نبرد عین‌زاله در پاییز همان سال شرکت کرد، در سال ١٩٦٣ در نبرد کوه متینا حضور داشت.
پس از توافق ١١ مارس ١٩٧٠، نامبرده به فرماندهی گردان ٤ مرزبانی در منطقه زاخو منصوب شد، در سال ١٩٧٤ به فرماندهی گردان ١ زاخو منصوب گشت و با عیسی سوار همراه بود، در شهر کرمان مسئول امور حزبی بود، در سال ١٩٧٩ با توصیه اسعد خوشاوی به شهر ارومیه بازگشت و با فرماندهی ١١١ پیشمرگ به همراه رئیس حسن، آزاد برواری، یوسف روزبهانی، قادر قادر، محمد ملا قادر، به قصر شیرین رفت و در دو نبرد شرکت کرد و تا سال ١٩٨٠ در آنجا ماند. سپس به فرماندهی نیروی ٢١ وابسته به دفتر سیاسی پارتی منصوب شد و وظیفه محافظت از رادیو صدای کردستان به وی سپرده شد، در سال ١٩٨٣ به کوه قندیل منتقل شد و در نبرد کوه قندیل شرکت کرد و در آن نبرد در ١٥ اوت ١٩٨٣ پسری به نام ابراهیم درویش شهید شد، در سال ١٩٨٨ در داستان خواکورک شرکت کرد.
پس از قیام سال ١٩٩١، عریف درویش به جنوب کردستان بازگشت، در سال ٢٠٠٨ وظیفه فرماندهی نیرو به وی محول شد، سپس با درجه سرهنگ بازنشسته شد، نامبرده علاوه بر پسرش، دو برادرزاده‌اش به نام‌های سلیمان و تحلو در سال ١٩٩٧ در کوه شارانش شهید شدند.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ در جشن طلایی پارتی دموکرات کردستان، به دلیل خدماتش توسط رهبر مسعود بارزانی مدال بارزانی به او اهدا شد.
منبع:١- آرشیو هیئت دانشنامه پارتی دموکرات کردستان.