جوهره غفور اسماعیل، شناخته‌شده به (جوهره آغای غفور آغای لیوژه)، در سال ١٩٢٨ در روستای لیوژه در ناحیه ناودشت از توابع شهرستان قلعه‌دیزه در استان سلیمانیه متولد شد، تحصیلات ابتدایی را در شهر رانیه گذراند، متأهل بود و شش پسر داشت.
در سال ١٩٦١ به نیروی پیشمرگه انقلاب ایلول پیوست و به همراه بستگانش نیرویی را تشکیل داد، در سال ١٩٧٠ درجه سرلشکری (سرلق) را در نیروی کاوه دریافت کرد، در سال ١٩٧٤ به فرماندهی گردان منصوب شد و در نبردهای کیوه‌رش، دروه کوتر، ریشوان، هلشو و آشی زاده شرکت کرد.
در سال ١٩٧٥ پس از شکست (نسکو) انقلاب ایلول به روستای خود بازگشت. در سال ١٩٧٦ به نیروی پیشمرگه انقلاب گولان بازگشت و به همراه علی کو، احمد نبی، علی کورده و ملا شیخ محمد در دامنه کوه قندیل مستقر شدند. در سال ١٩٧٧ با ارتش عراق درگیر شدند و نبرد سختی انجام دادند که طی آن تعدادی از پیشمرگه‌هایشان شهید شدند، پس از آن نبرد همسر و شش پسرش توسط رژیم عراق دستگیر و به مدت یک سال در سماوه زندانی شدند.
در سال ١٩٧٧ پیشمرگایتی را کنار گذاشت و خانواده‌اش را به اربیل برد، در سال ١٩٨٧ دوباره به نیروی پیشمرگه پیوست، در ١٧ اوت ١٩٨٧ به همراه ٥٠ پیشمرگه عملیاتی را انجام دادند. در ماه نوامبر سال ١٩٨٧ به ایران آواره شد و در روستای امنجه در پیرانشهر ساکن شد. در سال ١٩٩١ پس از قیام مردمی کردستان جنوبی بازگشت و در قیام شرکت کرد.
در ١٦ اوت ١٩٩٦ در پنجاهمین سالگرد (جوبیلی طلایی) حزب دموکرات کردستان، به دلیل خدماتی که ارائه کرده بود، از سوی رئیس مسعود بارزانی نشان بارزانی به وی اهدا شد.
منبع:١- آرشیو هیئت دایره‌المعارف حزب دموکرات کردستان.