در سال 1920 در روستای بابکه از توابع بخش پیران، شهرستان مرگه سور، استان اربیل متولد شد. پس از رفتن به اتحاد جماهیر شوروی، ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد.
عبدالرحیم عبدالله پس از بازگشت از اتحاد جماهیر شوروی، در سال 1959 در اداره کشاورزی اربیل کار کرد. پس از شکست انقلاب و مهاجرت به ایران، در سال 1976 به کردستان عراق بازگشت و در کانی قرجاله ساکن شد، سپس به شهر کلک رفت. او به زبان‌های کردی، عربی و روسی تسلط داشت. در 13 ژانویه 2005 در اربیل درگذشت و در قبرستان بابکه دفن شد.
کارنامهدر سال 1943 به صفوف انقلاب دوم بارزان پیوست و در جنگ‌ها شرکت کرد. در 19 اوت 1945 با حکم دادگاه عرفی نظامی عراق، تمام اموال منقول و غیرمنقول او مصادره شد.
پس از فروپاشی انقلاب دوم بارزان در 11 اکتبر 1945 به کردستان ایران رفت. در 31 مارس 1946 در میان نیروهای بارزانی ارتش جمهوری دموکراتیک کردستان در مهاباد، پیشمرگه شد و در جنگ‌های جبهه سقز جمهوری دموکراتیک کردستان شرکت کرد.
پس از فروپاشی جمهوری کردستان در مهاباد و بازگشت بارزانی از کردستان ایران به کردستان عراق، او یکی از پیشمرگه‌هایی بود که در 19 آوریل 1947 از طریق (خوارکورک و دشت برازگر) از میان خاک کردستان ترکیه به مناطق شیروان و مزوری بازگشتند.
پس از بازگشت آن‌ها، ژنرال مصطفی بارزانی در 15 مه 1947 در روستای ارگوش جلسه‌ای با یارانش برگزار کرد و آن‌ها را مخیر کرد که بمانند یا به شوروی بروند. در آنجا همه همرزمانش تصمیم گرفتند که ادامه دهند و به اتحاد جماهیر شوروی بروند. در 23 مه 1947 همراه با ژنرال مصطفی بارزانی به سمت اتحاد جماهیر شوروی حرکت کرد و در جنگ گردنه قتور و جنگ پل ماکو شرکت کرد. پس از سختی‌ها و مشقت‌های فراوان، در 18 ژوئن 1947 از رود ارس در مرز ایران و شوروی وارد اتحاد جماهیر شوروی شد.
پس از رسیدن آن‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، در 19 ژوئن 1947، او و همه همرزمانش در شهر نخجوان جمهوری آذربایجان به مدت چهل روز در یک اردوگاه بسته که اطراف آن با سیم خاردار محصور شده بود، اسکان داده شدند. توسط گروهی از سربازان محافظت می‌شدند و از نظر غذا، لباس و حمل و نقل مانند اسیران جنگی با آن‌ها رفتار می‌شد. سپس با تصمیم دولت شوروی آن‌ها در آذربایجان در مناطق آقدام، لاچین، آیولاخ و کلبجر تقسیم شدند. در 10 دسامبر 1947، آن‌ها به یک پایگاه نظامی در دریای خزر در باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان منتقل شدند و در 23 همان ماه لباس نظامی به آن‌ها دادند و زیر نظر افسران جمهوری آذربایجان روزانه 8 ساعت آموزش نظامی دیدند. در همان زمان توسط چند تن از همرزمان تحصیل‌کرده خود، روزانه چهار ساعت درس‌های یادگیری زبان کردی می‌گرفتند.
پس از رفتار بد جعفر باکیروف با همرزمانش، تصمیم گرفته شد که در 29 اوت 1948 اردوگاه نظامی را از جمهوری آذربایجان به منطقه چیرچیک در نزدیکی تاشکند، پایتخت جمهوری ازبکستان منتقل کنند و در آنجا آموزش نظامی خود را ادامه دادند.
در مارس سال 1949 او و همرزمانش گروه گروه با قطار به روستاهای اتحاد جماهیر شوروی پخش شدند و در مزارع کلخوز (زمین‌هایی که مردم از دولت گرفته بودند و سپس سهم دولت را می‌دادند) کار کردند.
پس از تلاش بسیار و فرستادن چندین نامه از طرف ژنرال بارزانی به استالین، در نهایت نامه‌ای به دست استالین رسید که در آن بارزانی از درد و رنج همرزمانش می‌گوید و او نیز بلافاصله دستور تشکیل کمیته‌ای برای بررسی وضعیت یاران بارزانی را داد. در نهایت تصمیم کمیته این شد که همه آن‌ها را در شهر وریویسکی جمع کنند، به همین دلیل، نامبرده در ماه نوامبر 1951 به شهر وریویسکی در شوروی رفت.
پس از انقلاب 14 ژوئیه 1958 در عراق و بازگشت ژنرال مصطفی بارزانی، در 25 فوریه 1959 بر اساس بندهای 3 و 7 و تبصره (الف) بند 10 و بند 11 قانون تغییرات سال 1959، برای او و همرزمانش عفو عمومی صادر شد.
در سال 1958 جمهوری عراق به ریاست عبدالکریم قاسم تأسیس شد، نامبرده در 16 آوریل 1959 همراه با همرزمانش با کشتی گروژیا از طریق بندر بصره در جنوب جمهوری عراق به کردستان بازگشت.
در سال 1961 در انقلاب ایلول شرکت کرد و در جنگ‌ها حضور داشت، در سال 1975 پس از شکست انقلاب ایلول به عنوان پناهنده به ایران رفت، در سال 1991 در خیزش شرکت کرد.
منابع:-
حیدر فاروق السامرائی، ضیاء جعفر و دوره‌الـسیاسی و الاقتصادی فی العراق، (لندن - دارالحکمه - 2016م).
-
شعبان علی شعبان، چند آگاهی سیاسی و تاریخی، چاپ سوم، (اربیل - انتشارات روژهه لات - 2013).
-
امیر قروقی، سردار دانا زندگی و مبارزات مرحوم ملا مصطفی بارزانی، چاپ دوم، (اربیل - انتشارات وزارت آموزش و پرورش - 2002).
-
عبدالرحمن ملا حبیب ابوبکر، عشیره بارزان بین سال‌های 1931 - 1991، چاپ 1، (اربیل - انتشارات وزارت فرهنگ - 2001).
-
عبدالله غفور، فرهنگ جغرافیایی اربیل، (اربیل - انتشارات فرهنگستان کردی - انتشارات حاجی هاشم - 2015).
-
کاروان محمد مجید، بارزانی از مهاباد تا اتحاد جماهیر شوروی، چاپ 1، (سلیمانیه - انتشارات په یوه ند - 2011).
-
مجله هتاو، شماره 154، سال 6، اربیل، انتشارات کردستان، این، 15.04.1959.
-
در یادبود فرمانده شهید هسو میرخان جاجوکی، 62 روز با بارزانی، رفتن بارزانی‌ها به اتحاد جماهیر شوروی، چاپ اول (اربیل - انتشارات فرهنگ - 1997).
-
لیث عبدالمحسن جواد الزبیدی، ثوره 14 تموز 1958 فی العراق، (بغداد - دارالرشید للنشر - 1979م).
-
مسعود بارزانی, بارزانی و جنبش آزادی‌خواهی کرد 1931-1958، (دهوک - انتشارات خبات - 1998).
-
نجف قلی پسیان، از مهاباد خونین تا کرانه‌های ارس، مترجم: شوکت شیخ یزدین، چاپ 1، (پیرمام - یوبیل طلایی حزب دموکرات کردستان - 1996).
-
آرشیو هیئت دانشنامه حزب دموکرات کردستان.