شیشار کوهی دشوار و از نظر استراتژیک مهم است که در منطقه بتواتا نزدیک کوه ماکوک و روستای سروچاو واقع شده است. طبیعت مهیب آن باعث شده که هر نیروی نظامی که کوه را در اختیار داشته باشد، قادر به اعمال کنترل بر منطقه نباشد، زیرا این کوه بر کل منطقه مسلط است و به جاده سروچاو-بالیسان مشرف است.
به دنبال تلاش‌های ناموفق ارتش عراق برای پیشروی در کوه کیواراش، ماکوک و هاوره، آنها در اواسط سپتامبر 1974 نقشه‌ای برای تصرف کوه شیشار طراحی کردند تا بر کل منطقه برتری یابند. علاوه بر این، این تصرف اهداف متعددی را تأمین می‌کرد، از جمله تنگ‌تر کردن مواضع پیشمرگه، به ویژه نیروهای مستقر در کوه هاوره. نیروهای پیشمرگه از عبور از دره بین کوه شیشار و ماکوک بازداشته شدند، در حالی که ارتش عراق بر نیروهای پیشمرگه در بتواتا و بالیسان فشار وارد می‌کرد. علاوه بر این، تصرف کوه برد توپخانه ارتش عراق را فراتر از قابلیت‌های قبلی‌اش گسترش می‌داد.
فرمانده ارتش پیشمرگه 2، رشید سندی، دستوراتی برای نیروهای سفین، دشت اربیل و بتواتا جهت تقویت خط دفاعی در دره بالیسان صادر کرد. علاوه بر این، به نیروی دشت اربیل دستور داده شد تا با نیروی کاوه در پیشدر هماهنگی و همکاری کنند. لشکر 2 ارتش عراق، متشکل از یک گردان تانک، 16 خودروی زرهی، نیروی هوایی و مزدوران (جاش)، کاملاً برای آغاز تهاجم به کوه شیشار آماده بودند. در جبهه دفاعی، نیروهای پیشمرگه متشکل از گردان 3 نیروی سفین، به رهبری محمد صابر، عمر سلطان، شاخه 2 و صادق محمد امین، شاخه 3 بودند.
تهاجم ارتش عراق با رگباری از گلوله‌باران سنگین به سمت مواضع پیشمرگه آغاز شد. هدف، ناتوان کردن پیشمرگه‌ها و تسهیل صعود ارتش به بالای کوه‌ها بود. متعاقباً، نیروهای پیاده ارتش به مواضع پیشمرگه حمله کردند. با وجود آمادگی و سازماندهی خوب، نیروهای پیشمرگه با دشمن درگیر شدند و با قدرت پیشروی آنها را عقب راندند. این حمله منجر به تعدادی تلفات شد، که طی آن سه پیشمرگه جان خود را از دست دادند و چندین نفر دیگر مجروح شدند.
در طول این دوره، ارتش عراق به‌طور مداوم پیشمرگه‌ها را بمباران کرد، اما تا زمان فروپاشی انقلاب 1975 موفق به کسب کنترل کوه نشد. ارتش پس از تلاش ناموفق خود برای تصرف شیشار در اواخر سپتامبر، استراتژی خود را تغییر داد و مجموعه‌ای از حملات را به دره رقعه آغاز کرد. این کار با هدف کاهش فشار بر نیروهایشان در جبهه رواندز انجام شد تا امکان جابجایی بخشی از نیروهای پیشمرگه به منطقه بتواتا فراهم شود. علاوه بر این، هدف، کاهش فشار وارد شده توسط پیشمرگه‌ها بر خطوط مقدم نبرد بود تا ارتش بتواند نیروهای خود را از آن موقعیت به جلو براند. با این حال، نیروهای مشترک سفین، دشت اربیل، بتواتا و گردان 4 زوزک مانع پیشرفت آنها شدند و در دفع حملات دشمن پیروز شدند.
منابع:-
مسعود بارزانی: بارزانی و بزوتنەوەى ڕزگاریخوازی کورد، بەرگی سێیەم، بەشی دووەم، شۆڕشی ئەیلوول ١٩٦١-١٩٧٥، چاپى یەکەم – هەولێر، ٢٠٠٤.
-
سه‌نگه‌ر ئيبراهيم خۆشناو: ڕووداوه سه‌ربازيه‌كانى شۆڕشى ئه‌يلوول 1970-1975، چاپى يه‌كه‌م، هه‌ولێر، 2022.
-
خوڕشید شێرە: خەبات و خوێن، بیرەوەریەکانى ساڵانى پێشمەرگایەتى، چاپخانەى حاجى هاشم، چاپى سێیەم، هەولێر – ٢٠١٥.
-
سەید کاکە: بیرەوەرى پێشمەرگەیەک، چاپخانەى وەزارەتى ڕۆشنبیرى، چاپى یەکەم، هەولێر- ١٩٩٧.